کم وزنی نوزاد

اگر کودک شما هنگام تولد وزن کمتر از 2.5 کیلوگرم داشته باشد، اصطلاح نوزاد کم وزن به آن نوزاد اطلاق می شود.

حدود 7 نوزاد از هر 100 نوزاد متولد شده درای وزن کم هنگام تولد هستند.

نوزاد کم وزن

اگر وزن کودک شما کمتر از 1.5 کیلوگرم است ، ماما ، پزشکان و پرستاران ممکن است او را نوزاد بسیار کم وزن توصیف کنند. این اتفاق می تواند برای نوزادانی رخ دهد که به صورت زودرس به دنیا می آیند.
اگر نوزادی نارس بود ، وضعیت جسمی او با نوزادانی که کوچک هستند اما بین 37 هفته تا 42 هفته متولد می شوند (کامل) متفاوت است

علت کم وزنی نوزاد در هنگام تولد چیست؟

دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است کودک در هنگام تولد کم وزن باشد. تجربه هر زن از بارداری متفاوت است و هر یک از ما یک ژن منحصر به فرد را به ارث می بریم که میتواند دلیل کم وزن شدن نوزاد در حین تولد باشد.

نوزادانی که از والدین سفیدپوست اروپایی متولد می شوند نسبت به نوزادانی که از والدین با نژاد آسیایی ، سیاه پوست یا مختلط متولد می شوند دارای وزن کمتری هستند.

والدینی که قد کوتاه تری دارند و وزن آنها کمتر از متوسط اروپا است ، یا خودشان از بدو تولد کوچک بودند ، ممکن است فرزندان کوچکتری داشته باشند.

 

در مورد دوقلوها نیز معمولا این نوزادان کم وزن تر از سایر کودکان خواهند بود. این می تواند به این دلیل باشد که دوقلوها نسبت به نوزادان تنها، رشد کندتری دارند.

نوزاد شما ممکن است به دلیل عارضه ای که در دوران بارداری شما اتفاق افتاده است ، در هنگام تولد کم وزن باشد. به خصوص اگر آن عارضه روی جفت تأثیر بگذارد می تواند باعث شود که اکسیژن و مواد مغذی کمتری به جنین برسد و ممکن است رشد جنین را محدود کرده باشد.
گاهی اوقات ، سلامت روان مادر می تواند بر رشد جنین تأثیر بگذارد. ارتباطی با افسردگی در دوران بارداری و وزن کم هنگام تولد وجود دارد.

اگر در دوران بارداری تحت تأثیر اضطراب و افسردگی قرار گرفته اید ، با پزشک خود مشورت کنید . زیرا تجربه افسردگی در دوران بارداری ممکن است افسردگی پس از زایمان را بیشتر کند ، بنابراین مهم است که اکنون در حال مادر شدن هستید به معالجه این مشکل بپریدازید.

علیرغم این علل مختلف ، ممکن است نتوان دلیل اینکه چرا کودک شما در هنگام تولد کم وزن است را تشخیص داد.

موارد زیر می تواند نوزادانی را که با وزن کم به دنیا می آیند تحت تأثیر قرار دهد:

مشکلات تنفسی :

زیرا ممکن است نوزاد در حین زایمان دیر هنگام مقداری مواد دفعی خود را به درون ریه ها کشیده باشد . به این عمل آسپیراسیون مکونیوم می گویند. اگر نوزاد در تولد تأخیر داشته باشد یا در حین زایمان دچار استرس شود ، ممکن است اولین مدفوع اوکه ماده ای سیاه و متراکم است و مکونیوم نام دارد را وارد دهان و ریه نماید . در این شرایط است که کودک به دلیل کمبود اکسیژن نفس های عمیق و تند می کشد ، و مکونیوم می تواند وارد ریه های او شود.

گلوکز خون پایین (هیپوگلیسمی):

در شرایطی که جنین قند کافی در رحم مادر دریافت نکرده باشد این مشکل پیش می آید . این بدان معنی است که او فرصتی برای ایجاد وزن بیشتر در اثر قند پیدا نکرده است.

گلبول های قرمز خون بیش از حد طبیعی (پلی سیتمی):

اگر کودک شما در رحم اکسیژن کافی دریافت نکند ، بدن او با تولید گلبول های قرمز بیشتر این کمبود را جبران می کند. کودک ممکن است  علاوه بر مشکل کم وزنی نوزاد،  ظاهرا قرمز به نظر برسد ، ضربان قلب سریع داشته و کمی در حرکات کند باشد.

 

آیا داشتن وزن کم نوزاد در هنگام تولد در سنین بالاتر بر او تاثیر می گذارد:

نمی توان با اطمینان اظهار نمود که کم وزنی نوزاد در هنگام تولد بر عملکرد بعدی کودک در مدرسه ، یا سلامتی یا رفتار آینده کودک تأثیر می گذارد.

براساس اطلاعات شخصی هر نوزاد ، از جمله اینکه وزن نوزاد هنگام تولد چه مقدار کم بوده است ، چه عواملی باعث این کمبود وزن شده است و چه زمانی در بارداری این اتفاق برای نوزاد افتاده است همگی بر روند وزن گیری کودک در آینده موثر خواهد بود.

همچنین اندازه گیری رشد نوزادان در یک دوره زمانی طولانی برای محققان دشوار است ، زیرا عوامل مختلفی  بر روند رشد نوزاد تاثیر می گذارد . از داشتن یک رژیم غذایی سالم تا پرورش در یک خانواده که به کودک محبت و توجه کافی نمایند در رشد نوزاد نقش دارد.

نوزاد کم وزن

هتر است کودک کم وزن بعد از به دنیا آمدن به آرامی وزن اضافه نماید . شیر مادر به او کمک می کند تا با سرعت مناسبی وزن خود را افزایش دهد.

شیر خشک هم می تواند به نوزادان کمک کند تا سریع وزن بگیرند. با این حال ، این احتمال وجود دارد که افزایش سریع وزن در کوتاه مدت داشته باشند و بعدا در زندگی مشکلاتی مانند دیابت ایجاد کند.
نیازی نیست که به نوزاد یک شیر خشک پرکالری داده شود ، مگر اینکه پزشک به مادر توصیه کند.

اطمینان حاصل کنید که در فواصل زمانی مشخص که پزشک اعلام می نماید تمام بررسی های رشد و نمو بر روی نوزاد انجام گیرد تا نمودار صحیحی از روند رشد نوزاد بدست آید .

 

آیا فرزند های بعدی نیز ممکن است با کمبود وزن بدنیا بیایند:

ممکن است این احتمال وجود داشته باشد که فرزند بعدی شما هم در هنگام تولد دارای کمبود وزن باشد.  لازم است در بارداری بعدی مادر به صورت دقیقتر تحت نظر پزشک و ماما قرار گیرد.

ممکن است بسته به علت کم وزنی نوزاد قبلی و سلامت عمومی مادر ، متخصص زنان و زایمان توصیه نماید که روزانه آسپرین مصرف نماید.
همچنین ممکن است در اواخر بارداری اسکن رشد برای شما تجویز گردد که شامل اسکن داپلر برای بررسی جریان خون از جفت به نوزاد است.

ارتباط بیماری های لثه و مسمومیت های بارداری

اهمیت آموزش رعایت بهداشت دهان به مادران باردار

دندانپزشکی

رعایت بهداشت دهان در این دوران، به دلیل پیامدهای آن بر سلامت مادر و کودک اهمیت بسزایی داشته و می تواند تاثیر عمیقی بر کیفیت زندگی فرد باردار داشته باشد، بنابراین به عنوان یک ضرورت می بایست جهت رفع موانع انجام رفتارهای مراقبت دهانی برای افراد باردار برنامه ریزی شود. مهم ترین راه کاهش پیشگیری از بیماری های دهان در طول دوره بارداری، آموزش رعایت بهداشت دهان به مادران باردار است.

افزایش پوسیدگی دندانی در دوران بارداری

 

براساس شواهد علمی که نشان می دهد در دوران بارداری، پوسیدگی های دندانی و بیماری های دهان افزایش پیدا می کند، توضیح داد: بنابراین باتوجه به اینکه بهداشت دهان و دندان در دوران بارداری می تواند روی سلامت مادر و کودک موثر باشد، زنان باردار نیاز بیشتری به مراقبت های دهانی دارند و بهداشت دهان خوب برای آنان یک ضرورت است. مادران باردار قبل از باردار شدن می بایست از سالم بودن دندان های خود اطمینان پیدا کنند. نداشتن دندان درد، نشانه سالم بودن آنها نیست، جهت اطمینان از سالم بودن دندان ها، وضعیت دهان می بایست تحت معاینه کامل توسط دندانپزشک قرار گیرد و مادر، روش صحیح مسواک زدن و استفاده از نخ دندان و رعایت بهداشت دهانی را فراگیرد.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، سهل انگاری در رعایت بهداشت دهانی در دوران بارداری را زیان بار دانست و گفت: کنترل و کاهش پلاک دندانی با اتخاذ رفتارهای مرتبط مانند مسواک زدن، استفاده از نخ دندان و دهان شویه مناسب بر سلامت دهان مادر باردار موثر است، کنترل پلاک دندانی موجب می شود پاسخ های التهابی به محرک های موضعی کاهش یابد. کنترل پلاک دندانی مادر برای کاهش خطر پوسیدگی های دندانی کودک هم دارای اهمیت است زیرا مطالعات نشان داده که کاهش سطح استرپتوکوک دهانی در مادران باردار، خطر آلوده شدن نوزاد و بروز پوسیدگی را کاهش می دهد، درصورت لزوم می بایست جرم گیری از دندان ها انجام گیرد.

تهوع و استفراغ صبحگاهی و سایش مینای دندان

نان باردار در طول مدت بارداری نسبت به مواد غذایی شیرین، اشتها دارند که این عادت غذایی مستعدکننده افزایش مشکلات دهانی و دندانی در دوران بارداری می باشد، پس می بایست مادر باردار استفاده از مواد غذایی شیرین و نوشیدنی های قندی را کاهش دهد. یکی از مشکلاتی که افراد باردار با آن مواجه می شوند تهوع و استفراغ صبحگاهی می باشد که در این حالت، دندان ها در معرض اسید معده قرار می گیرند و باعث سایش مینای دندان می شود. اگر در این شرایط استفاده از مواد قندی و نوشیدنی های شیرین افزایش یابد، موجب افزایش خطر پوسیدگی می شود. تهوع و استفراغ صبحگاهی ممکن است موجب بوی بد دهان هم شود. به فرد باردار توصیه می شود که پس از هربار استفراغ، دهان را با یک محلول خنثی کننده اسید مانند آب و یا آب نمک رقیق شستشو بدهد. درصورتی که قبل از باردار شدن پلاک دندانی و بهداشت دهانی کنترل نشود، این وضعیت بدتر و شدیدتر می شود.

تغییرات هورمونی و بیماری های لثه

این متخصص بیماری های دهان و فک و صورت، همچنین هشدار داد: التهاب لثه در مادران باردار می تواند موجب پریودنتال و تخریب بافت اطراف دندان و لقی و از دست رفتن دندان شود. مطالعات انجام شده، ارتباط بین بیماری های پریودنتال و زایمان زودرس را نشان داده اند. التهاب لثه در طی بارداری موجب افزایش سطح پروستاگلاندین ها شده و این افزایش در انتهای بارداری می تواند به عنوان یک محرک جهت القای زایمان و تولد نوزاد عمل کند، بنابراین با افزایش پروستاگلاندین ها در اثر التهاب لثه، زایمان زودتر از موعد و تولد نوزاد نارس اتفاق می افتد. زنان بارداری که مبتلا به دیابت و یا مشکلات قلبی و عروقی و یا تنفسی هستند می بایست بهداشت دهانی را بیشتر رعایت نمایند و در این افراد، کنترل سلامت دهانی قبل از بارداری بسیار اهمیت دارد.

التهاب لثه و مسمومیت حاملگی

طبق مطالعات انجام شده عنوان می شود که التهاب لثه در طول دوران بارداری می تواند مادر را مستعد مسمومیت حاملگی کند که تهدید کننده حیات مادر و جنین است. ازجمله عوارض شایع درمانی در دوران بارداری، ژنژیویت حاملگی می باشد. این پدیده ناشی از پاسخ التهابی شدت یافته نسبت به محرکهای موضعی و افزایش ترشح استروژن و پروژسترون می باشد که معمولا در ماه دوم بارداری شروع می شود، پیشرفت این حالت پاپی بین دندانی، ادماتوز و قرمز آتشین شده که نسبت به لمس حساس می باشد. این پاسخ ممکن است در یک ناحیه تشدید شده و باعث ایجاد تومور حاملگی شود. این ضایعه به دنبال مسواک زدن ممکن است دچار خونریزی شود، درصورتی که بعد از زایمان از بین نرود میبایست تحت جراحی قرار گرفته و برداشته شود. جهت کاهش مشکلات و التهابات لثه ای در دوران بارداری استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین ۱۲ درصد بخصوص در سه ماهه اول بارداری توصیه می شود. استفاده از دهانشویه های حاوی فلوراید (سدیم فلوراید) می تواند اثرات مثبتی در جلوگیری از پوسیدگی های دندانی داشته باشد.

سه ماهه دوم، بی خطرترین دوره برای انجام روتین دندانپزشکی

انجام اعمال دندانپزشکی غیرضروری و انتخابی در سه ماهه اول بارداری ممنوع می باشد و در این دوره مهمترین عملکرد، کنترل مناسب پلاک دندانی می باشد. در سه ماهه اول بارداری، فرد دچار خستگی بوده که این حالت یک یافته فیزیولوژیک می باشد و در این شرایط، فرد باردار کمتر تمایل به مراقبت و بهداشت دهان دارد. در سه ماهه دوم، فرد باردار احساس سلامتی بیشتری کرده و علائم کمتری از خود بروز می دهد. سه ماهه دوم، بی خطرترین دوره برای انجام اعمال روتین دندانپزشکی است و مادر باردار می تواند در این دوره، مشکلات بالقوه دندانی را برطرف نماید. اول سه ماهه سوم هم زمان نسبتا خوبی برای درمان های روتین دندانپزشکی بوده اما بعد از آن، انجام هیچگونه اعمال دندانپزشکی انتخابی توصیه نمی شود.

 

زردی چیست؟

زردی نوزاد

زردی چیست ؟

زردی یکی از بیماری های شایع نوزادان است ،به طوری که نیمی از نوزادان سالم و 80 درصد نوزادان نارس به درجاتی دچار زردی شده و باعث نگرانی و تشویش والدین خود در نخستین روزها و هفته های عمر می شوند.

اما چرا نوزادان به زردی مبتلا می شوند و نشانه ها و روش های درمان  آن چیست ؟

هموگلوبین موجود در گلبول های قرمز بدن ما در نهایت تبدیل به رنگدانه زرد رنگی به نام <<بیلی روبین>> می شود که کبد مسئول دفع این ماده از طریق صفرا به خارج از بدن است.

بالا بودن میزان بیلی روبین خون می تواند ارثی یا نشانه ای از بیماری های کبدی باشد. بتدریج و با افزایش عدد <<بیلی روبین>> مناطق دیگر پوست مانند شکم و اندام ها زرد می شود. بنابراین تشخیص زردی بر اساس مشاهده زردی در پوست و چشمان نوزاد است.

 عوامل زردی

اما از میان علل بروز زردی که بگذریم، وزن کم نوزاد در زمان تولد، نارس بودن ،جنس پسر ،نوزاد مادر دیابتی ،سابقه زردی در نوزاد اول، عدم تطابق گروه خونی و RH مادر و نوزاد ،تغذیه ناکافی نوزاد بخصوص در روزهای اول زایمان به روش  سزارین همگی از عواملی است که می تواند خطر بروز زردی در نوزادان را بیشتر کند.

زردی و عوارضش

در صورتی که مقدار بیلی روبین از حد مجاز تجاوز کند ممکن است عوارض جبران ناپذیری برای نوزاد در پی داشته باشد. از جمله آنها ،عوارض مغزی شنوایی است.

هر نوزاد زرد باید حتما از سوی پزشک اطفال ویزیت و معاینه شود و در صورت صلاحدید پزشک آزمایش بیلی روبین خون انجام و بر اساس آن تصمیم گیری بر اساس درمان انجام می شود.

چه موقع درمان انجام می شود ؟

در مورد زردی تاکید متخصصان اطفال به تمام خانواده ها این است که ظاهر نوزاد ملاکی برای تشخیص زردی نیست و در صورت احتمال زردی مراجعه به پزشک الزامی است.

با این حال به یکی از اصول درمان استفاده از لامپ های مخصوص به نام لامپ فتوتراپی است.

طول موج این لامپ نور سفید است که با مکانیسم های پیچیده ای سبب کاهش زردی می شود.

نورهای مهتابی کمترین نقشی ندارند

نور آفتاب یا نور مهتابی های معمولی هیچ تاثیری در کاهش زردی و درمان آن ندارد. همچنین در مورد نوع تغذیه مادر ، مصرف غذاهای گرم مانند ادویه یا خرما تاثیری در زردی نوزاد ندارد.

همه چیز درباره زردی نوزاد

مقایسه زردی نوزاد

زردی نوزاد چطور ایجاد می شود؟

در بدن انسان دائما خون جدید ساخته و خون کهنه نابود می شود . یکی از فرآورده های حاصل از خون مرده ، ” بیلی روبین ” نام دارد. در بدن نوزاد، بیلی روبین باید توسط کبد تجزیه و دفع شود و سپس از طریق مدفوع دفع شود.

از طرفی باید بدانید میزان هموگلوبین جنین بسیار بالا ست و بعد از تولد باید سریعا تجزیه و دفع شود.

عملکرد کبد یک نوزاد تازه به دنیا آمده (خصوصا اگر نرس باشد – یا بصورت سزارین دلخواه چندین روز زودتر از موعد متولد شده باشد)  ، آن قدر کافی نیست تا بتواند آن همه هموگلوبین را تجزیه و بیلی روبین را وارد مدفوع کند. در نتیجه بیلی روبین داخل خون زیاد شده و در نهایت زیر پوست و مخاط نوزاد رسوب کرده و ایجاد رنگ زرد می کند .

زردی نوزاد به چه چیزی بستگی دارد؟

 

سابقه خانوادگی

جنسیت : پسرها بیشتر از دختران به زردی مبتلا می شوند مبتلا می شوند.

سن جنین : نوزاد نارس بیشتر دچار زردی می شود .

ناسازگاری خونی مادر و جنین

در جوامع صنعتی و ماشینی بیشتر زردی ایجاد می شود

برخی داروها

انواع زردی نوزاد

زردی پاتالوژیک نوزاد

موارد زیر نشان دهنده زردی پاتولوژیک (ناشی از بیماری یا مشکل خاص) بوده و باید سریعا پیگیری شوند:

  • زردی در 24 ساعت اول
  • افزایش بیلی روبین کنژوکه ، بیش از 5 میلیگرم در 24 ساعت
  • میزان بیلی روبین در نوزاد رسیده وکامل بیش از 12 شود.
  • میزان بیلی روبین در نوزاد نارس در محدده ی 10 تا 14 باشد .
  • اگر زردی بیش از 2 هفته ادامه پیدا کند .
  • غلظت بیلی روبین غیر کنژوکه بیش از 2 میلیگرم در دسی لیتر باشد .
  • وجود علایم دیگر همراه زردی (بزرگی طحال ، استفراغ و ..)

زردی فیزیولوژیک نوزاد

در شرایط طبیعی میزان بیلی روبین غیر مستقیم در خون نوزاد تازه متولد شده  1-3 میلیگرم در دسی لیتر است  و کمتر از 5 میلیگرم در 24 ساعت افزایش پیدا می کند . پس باید بدانید زردی از روز دوم سوم تولد به بعد ظاهر می شود (قابل توجه مادرانی که به محض بدنیا آمدن نوزادشون از ما می پرسند : زردی که نداره ؟ !)

در حالت عادی انتظار داریم زردی در روز 3-4 کمی افزایش پیدا کرده و از روز هفتم به کمتر از 2 میلیگرم در دسی لیتر برسد . به این نوع زردی ، زردی ” فیزیولوزیک ” می گوییم .

زردی نوزاد

پیشگیری از زردی نوزاد

راه پیشگیری از زردی نوزاد نیز تغذیه مکرر نوزاد با شیر مادر پس از تولد است. حتی در روزهای اول تولد که شیر مادر کم است نیز تغذیه مکرر نوزاد در پیشگیری از زردی موثر است.

از طرفی در برخی مقالات اشاره شده به استفاده از شیرخشت در کاهش میزان زردی . مثل این مقاله (کلیک کنید)

آیا زردی در نوزاد مضر است ؟

برای اکثر نوزادان که زردی های خفیف می گیرند، مضر نیست. اما وقتی میزان این بیلی روبین بسیار بالا باشد می تواند آسیب های جدی به نوزاد بزند .

اندازه گیری زردی نوزاد

با یک آزمایش خون ساده شما متوجه عدد زردی نوزاد می شوید. البته آزمایش بیلی روبین جزو آزمایشهای غربالگری کشور است که روز 3-5 تولد انجام می شود .

شدت زردی

 

درمان زردی نوزاد

بر اساس شدت افزایش بیلی روبین خون، روش‌های درمان عبارتند از:

  • فتوتراپی (نوردرمانی)
  • تعویض خون
  • تجویز دارو

دستگاه فتوتراپی تپکو

اکثر زردی های نوزادان نیاز به درمان ندارند .اما در صورت نیاز به درمان اولین پیشنهاد درمان با نور (فتوتراپی) می باشد. بهتر است این نوع درمان در بیمارستان و تحت نظر پزشک انجام شود. درست است که نور درمانی یکی از راه‌های درمانی زردی در نوزادان محسوب می‌شود  ولی استفاده از نور مهتابی هیچ پایه و اساس علمی نداشته و تأثیر چندانی در درمان زردی نوزادان ندارد. نوزاد باید زیر نور لامپ های  مخصوص فتوتراپی قرار بگیرد.

اگر نوزاد در منزل زیر لامپ قرار می گیرد باید به فاصله این لامپ‌ها از بدن نوزاد و اینکه لامپ محافظ داشته باشد توجه کرد  تا در صورتی که شکسته شد، پوست نوزاد را دچار سوختگی یا دیگر عوارض نکند. و هم چنین  محافظت از چشم و ناحیه ژنیتال نوزاد در طی  دوران فتوتراپی الزامی می باشد. با آزمایش به صورت متناوب میزان بیلی روبین را باید سنجید تا از روند کاهش آن مطمئن شویم در صورتی که حال نوزاد مناسب نباشد یا میزان زردی  بیشتر شود بهتر است درمان در بیمارستان انجام پذیرد. در موارد بسیار نادر، زمانی که زردی شدید به سایر درمان ها پاسخ ندهد. شیرخوار ممکن است نیاز به تعویض خون پیدا کند. در این روش مقادیر کمی از خون بطور مکرر از بدن خارج می شود و سپس به همان میزان خون وارد بدن شیرخوار می شود. این عمل باید حتماً در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان انجام شود.
درمورد استفاده از داروهای گیاهی مانند شیرخشت یا ترنجبین حرف های ضد و نقیضی درباره استفاده و عدم استفاده آن هادر درمان زردی می شنویم.

فتوتراپی چیست ؟

فوتوتراپی نوزادان به معنی تاباندن نور به پوست نوزادانی است که مبتلا به بالا رفتن بیش از اندازه بیلی‌روبین غیرمستقیم شده‌اند. بیلی‌روبین بیش از همه به قسمت آبی طیف نور مرئی در حدود ۴۶۰ نانومتر واکنش نشان می‌دهد. چراغهایی که نور حدود ۴۶۰ تا ۴۹۰ نانومتر تولید می‌کنند، بدرد فوتوتراپی می‌خورند. بطور معمول، بیلی‌روبین از راه کونژوگه شدن در کبد با اسید گلوکورونیک دفع می‌شود. گلوکورونیدهای بیلی‌روبین که در صفرا قابل حل هستند با صفرا که در روده ترشح می‌شود، بیلی‌روبین را از بدن خارج می‌کند.

عوارض فتوتراپی

عوارض فوتوتراپی عبارتنداز:افزایش اتلاف نامحسوس آب،اسهال و دهید راتاسیون. علاوه بر آن، بثورات پوستی ماکولوپاپولر قرمز، لتارژی، مخفی کردن سیانوز، بسته شدن سوراخ های بینی به وسیله پدهای چشمی، استعداد آسیب به شبکیه نیز از عوارض این درمان هستند برنزه شدن پوست در نوزادنی که هیپربیلی روبینمی مستقیم دارند ممکن است رخ دهد.

مراقبتهای پرستاری حین فتوتراپی

  1. زیر دستگاه یک تشک پنبه ای نازک یاملحفه پارچه ای بیندازید.
  2.  دمای اتاق نوزاد راحدود 24درجه تنظیم نمائید.
  3. روی دستگاه راملحفه ای بیندازید وفقط یک طرف آن باز باشد.
  4. نوزاد رالخت نموده وآنرا زیر نوربگذارید تانور مستقیم به پوست نوزاد بتابد.دمای بدن نوزاد را بین 36 تا 37 درجه سانتیگراد حفظ نمائید.
  5. فاصله دستگاه تا بدن کودک راتنظیم نمائید حداقل 20 سانتیمتر وحداکثر45 سانتیمتر
  6. چشم های کودک را باچشم بند ببندید سعی نمائید از پوشک های کوچک تر استفاده نمائید وفقط ناحیه تناسلی کودک راببندید.
  7. درتمامی ساعاتی که نوزاد نوردرمانی میشود هر 2 ساعت درجه حرارات اورا کنترل نمائید.
  8. با توجه به نیاز نوزاد به اوشیردهید بهترین شیر برای نوزاد شما شیرمادر است . موقع شیر دادن نوزاد را درملحفه ای بپیچید تاسردش نشود .
  9. هربارکه کودک را اززیر نورخارج می نمائید چشم های اورا باز نمائید چنانچه چشم های او ترشح پیدا کرده است با آب جوشیده سرد شده وپنبه آن را تمیز نمائید .
  10. هربار که کودک را جهت تغذیه ومراقبت خارج می نمائید به اوتغییر وضعیت دهید . اورا روی پهلوی راست وپهلوی چپ تغییروضعیت دهید تانور به تمام سطوح بدن نوزاد بتابد از خوابانیدن نوزاد روی شکم خودداری کنید
  11. هرگز پوست بدن نوزاد را زیر فتوتراپ چرب نکنید.
  12. درابتدا که نوردرمانی راآغاز می نمائیدممکن است کودک شمادچار بی قراری شود کودک رانوازش کرده وبا قراردادن انگشت خود دردست اواحساس امنیت رادراو ایجاد نمائید.

تعویض خون

تعویض خون(Exchange): نوزادی بالای ۲۰۰۰ گرم با بیلی روبین غیر مستقیم ۲۰mg/dl تعویض خون(Exchange) می شوند،نوزادان بدون علامتی که به یرقان فیزیولوژیک و یرقان شیر مادر مبتلا هستند، تا هنگامی که میزان بیلی روبین خونشان به بالای ۲۵mg/dl نرسیده است، احتیاج به تعویض خون ندارند. برای نوزادان دیگر میزان بیلی روبین برای تعویض خون را می توان معادل ۱۰ درصد وزن تولد به گرم در نظر گرفت، پس یک نوزاد ۱۵۰۰ گرمی با ۱۵mg/dl بیلی روبین Exchange می شود. نوزادان زیر ۱۰۰۰ گرم معمولاً تا بیلی روبین شان به۱۰mg/dl نرسد نیازی به تعویض خون ندارند.

 

دستگاه فتوتراپی نوزاد SMG

دستگاه فتوتراپی نوزاد

مقاله جامع در مورد زردی نوزاد، دستگاه فتوتراپی و راه های درمان

زردی نوزاد یا ایکتر چیست؟ ‍‍

‍زردی نوزادی به حالتی گفته می‌شود که در آن میزان رنگدانه ی عامل زردی به نام “ماده بیلی روبین” در جریان گردش خون نوزاد تازه متولد شده بالا می رود.ابتدا زردی در داخل چشم نوزاد شروع به نمایان شدن کرده و سپس با بالا رفتن میزان آن به سایر نقاط بدن تسری می‌یابد.

شاید اکثر قریب به اتفاق والدین در بدو تولد فرزندشان با چنین شرایطی مواجه شده و نوزادشان مبتلا به زردی شود، در چنین شرایطی باید والدین و به ویژه مادران که به طور تمام وقت در کنار نوزاد خود هستند در این راستا اطلاعاتی کسب کرده و نسبت به ابتلا یا عدم ابتلای نوزاد خود به زردی آگاهی یابند.در برخی از موارد شاهدیم که در نتیجه عدم اطلاع والدین از زردی نوزاد، تبعاتی پیش می‎آید که موجبات نگرانی و زحمات والدین را فراهم می‌آورد، چرا که طبق تشخیص پزشکان اگر در روزهای اول و دوم تولد میزان بیلی روبین در خون نوزاد زیاد بوده و وزن نوزاد نیز کمتر از وزن طبیعی باشد، ممکن است موجب بروز خطراتی برای نوزاد شود، از این‌رو توجه به زردی نوزادی امری ضروری بوده و والدین  باید درخصوص رفع به موقع این مشکل اهتمام ویژه‌ای داشته باشند.

 

درمان زردی نوزاد

اکثر نوزادان به زردی نوزادی خفیف تا شدید در روزهای اول زندگی مبتلا می شوند.بهتر است نسبت به تشخیص و درمان زردی دقت لازم را داشته باشیم تا از مشکلات احتمالی جلوگیری شود.

زردی نوزادان براساس زمان شروع زردی، وزن هنگام تولد ، گروه خونی مادرو نوزاد و سابقه زردی در فرزندان قبلی خانواده و عوامل دیگری طبق چارت استاندارد درمانی در محدوده ای قرار می گیرد که براساس آن تصمیم گیری برای درمان زردی نوزاد صورت می پذیرد .

ویزیت نوزاد برای تشخیص زردی توسط پزشک باید بین ۳ تا ۵ روزگی انجام شود.

 

آنچه مادران باید بدانند

زردی نوزاد

بیماری زردی نوزادان جزء شایع ترین بیماری ها در نوزادان می باشد. ایکتر یا یرقان یا زردی به تغییر رنگ زرد پوست و ملتحمه گفته می­شود که از مسائل شایع دوران نوزادی است. در اکثر موارد زردی خوش خیم است اگرچه درمان نکردن زردی با ضایعات عصبی همراه است. زردی در ۶۰ درصد نوزادان تازه متولد شده و ۸۰ درصد نوزادان نارس دیده می­شود. علت به وجود آمدن زردی در نوزادان این می باشد که هموگلوبین هایی که در گلبول های قرمز وجود دارند در انتها به رنگدانه زرد رنگی که بیلی روبین نام دارد تبدیل می شوند و کبد این مسئولیت را دارد که این مواد را دفع کند که این کار را از طریق صفرا انجام می دهد. هر گاه میزان بیلی روبین تولید شده در بدن زیاد شود و یا دفع بیلی روبین کاهش یابد، تجمع آن در خون و متعاقبا در ارگانهای بدن اتفاق خواهد افتد.

انواع زردی نوزاد

*زردی فیزیولوژیک:

این زردی تحت شرایط خاصی است و باید بر طبق تشخیص پزشک باشد این نوع زردی بدون عوارض است و اگر نوزاد زیر نظر پزشک باشد احتیاجی نیست که در بیمارستان بستری شود

*زردی مرتبط با شیر مادر:

در برخی مواقع زردی در هفته اول تولد در اثر کم بودن میزان شیر مادر و کافی نبودن تغذیه نوزاد به وجود می آید. این مورد به نوع ترکیبات شیر مادر ارتباطی ندارد، با تغذیه مناسب و بیشتر از شیرمادر می توان این زردی را درمان کرد. در بعضی از موارد ممکن است که زردی ناشی از ترکیبات غیر مطلوب شیر مادر باشد که باعث به وجودآمدن زردی در هفته اول تولد می شود که باید برای تشخیص و بررسی و درمان این زردی به پزشک متخصص اطفال مراجعه شود.

*زردی ناسازگاری های خونی:

در بعضی موارد به دلیل مطابق نبودن نوع گروه خونی مادر و نوزاد، زردی به نام زردی ناسازگاری خونی به وجود می آید. معمولا در مادرهایی که دارای گروه خونیO هستند، در صورتی که نوزاد آن ها گروه خونی A یا B را داشته باشد، امکان دارد به این نوع زردی مبتلا شود که این احتمال در همه مادران با گروه خونی O اتفاق نمی افتد. شدت این نوع زردی بالا می باشد و باید زیر نظر پزشک متخصص تشخیص داده شود و تحت درمان در بیمارستان قرار گیرند. در یک مورد دیگر که وجود دارد زردی در اثر RH می باشد که RH مادر منفی باشد و برای نوزاد مثبت امکان دارد این زردی نوزادان به وجود آید.

* زردی ناشی از کم کاری تیروئید:

این نوع زردی به دلیل کم بودن هورمون تیروئید در نوزادان به وجود می آید که در صورت تشخیص به موقع و درمان کردن کم کاری تیروئید می توان این زردی را درمان کرد.

یکی از روش­های درمان زردی نوزاد، فتوتراپی است که در ادامه روش ، اصول و  انواع آن بررسی شده است.

 

دستگاه فتوتراپی نوزاد ان چیست؟

فتوتراپی یکی از روش­های درمان زردی نوزادی است. ایکتر یا یرقان یا زردی به تغییر رنگ زرد پوست و ملتحمه گفته می­شود که از مسائل شایع دوران نوزادی است. در اکثر موارد زردی خوش خیم است اگرچه درمان نکردن زردی با ضایعات عصبی همراه است. زردی در ۶۰ درصد نوزادان تازه متولد شده و ۸۰ درصد نوزادان نارس دیده می­شود.

عوارض زردی نوزاد چیست؟

زردی عارضه ه­ای است که در آن پوست و سفیدی چشم به علت بیلی­روبین زیاد خون زرد می­شوند. بیلی­روبین در کبد ایجاد می­شود و محصول تجزیه هموگلوبین(مولکول حامل اکسیژن که در سلول­های قرمز قرار دارد) است.

 

زردی دو علت اصلی دارد که عبارتند از:

ایجاد بیش از حد بیلی­روبین خون و اختلال در دفع آن. علل شایع اختلال دفع بیلی­روبین نیز عبارتند از: بیماری­های سلولی کبد مثل التهاب کبد(هپاتیت) و تشمع کبدی(سیروز)، انسداد کیسه صفرا یا مجاری صفراوی داخل کبدی منتهی به کیسه صفرا اغلب علائم دیگری غیر از تغییر رنگ پوست و چشم با زردی همراه نیست که شایع­ترین علت ایجاد بیش از حد بیلی­روبین تخریب غیر­طبیعی سلول­های قرمز است که به کم­خونی ناشی از همولیز(تخریب سلول­های خونی) معروف است.

اگر زردی شدید باشد، مدفوع ممکن است کم­رنگ و ادرار تیره شود(به علت دفع صفرا از کلیه ­ها) و گاهی خارش عمومی بروز می­کند.

درمان زردی براساس سطح بیلی­روبین خون متفاوت است اما به طور کلی راه­های درمان عبارتند از:

۱شیردهی مکرر:

نوزادانی که به خوبی با شیر مادر تغذیه نشوند، رنگدانه­های زرد یا همان بیلی­روبین  از بدنشان دفع نشده و روی پوست جمع می­شود و نوزاد تب می­کند. با شیر­دهی مکرر می­توان از پیشرفت زردی جلوگیری کرد.

۲فتوتراپی(نوردرمانی­):

فتوتراپی درمان رایج برای کاهش سطح بیلی­روبین در نوزادان است. ( دستگاه فتوتراپی نوزاد ) نور، شکل  و ساختمان مولکول بیلی‌روبین را تغییر می‌دهد. نور درمانی اجازه می­دهد بیلی­روبین زیر پوست بشکند و از خون و پوست نوزاد جدا و دفع شود.

۳تعویض خون:

در موارد زردی شدید که فتوتراپی مؤثر نباشد یا به عبارتی سطح بیلی­روبین خون خیلی بالا رود، تعویض خون انجام می­شود.مشاهدات یک پرستار انگلیسی در سال ۱۹۵۶ نشان داد نور در کاهش بیلی­روبین نوزادان مؤثر است. تحقیقات بعدی نشان داد که چگونه انرژی نور توسط مولکول­های بیلی روبینی جذب و پس از تبدیل آن به ایزومر نوری و ایزومر ساختاری به آسانی از طریق ادرار و کبد دفع می­شود.

پس از شناخت فتوبیولوژی بیلی­روبین، دستگاه­های فتوتراپی ساخته شده و از سال ۱۹۵۸ به عنوان یک روش درمانی غیرتهاجمی بی­ضرر در درمان زردی، شناخته شد و امروزه به طور گسترده از آن استفاده می­شود.فوتوتراپی نوزادان به معنی تاباندن نور به پوست نوزادانی است که مبتلا به بالا رفتن بیش از اندازه بیلی‌روبین غیرمستقیم شده‌اند. بیلی‌روبین بیش از همه به قسمت آبی طیف نور مرئی در حدود ۴۶۰ نانومتر واکنش نشان می‌دهد. چراغ­هایی که نور حدود ۴۶۰ تا ۴۹۰ نانومتر تولید می‌کنند، بدرد فوتوتراپی می‌خورند.

بطور معمول، بیلی‌روبین از راه کونژوگه شدن در کبد با اسید گلوکورونیک دفع می‌شود. گلوکورونیدهای بیلی‌روبین که در صفرا قابل حل هستند، صفرایی که در روده ترشح می‌شود، بیلی‌روبین را از بدن خارج می‌کند.

 

در بعضی از نوزادان، نارسایی کونژوگه شدن(که در نوزادان زودرس شدیدتر است)، همراه با افزایش مقدار گلبول­های سرخی که از بین می‌روند، باعث می‌شود که دفع بیلی‌روبین به خوبی انجام نشود. عواملی از قبیل واکنش سیستم ایمنی علیه گلبولهای قرمز خودی(ایزوایمونیزاسیون)، بیماری­های همولیتیک ارثی و خون نشت کرده به بیرون رگ­های نوزاد­(مثلاً کبود شدگی‌های پوست و سفال‌هماتوم‌ها) از یک سو و نقائص ژنتیکی متابولیسم بیلی‌روبین مانند سندرم شایع ژیلبرت، از سوی دیگر به نارسایی دفع بیلی‌روبین کونژوگه کمک می‌کنند.نور، شکل و ساختمان مولکول بیلی‌روبین را بنحوی تغییر می‌دهد که مولکول­های حاصل، می‌توانند با وجود نارسایی کونژوکاسیون دفع شوند.

عقیده نادرستی وجود دارد که نور فرابنفش(زیر ۴۰۰ نانومتر) برای فوتوتراپی استفاده می‌شود که اینطور نیست و طیف حدود ۴۶۰ برای اینکار استفاده می‌شود.

اثر نور بر بیلی‌روبین(زردی نوزاد):

هنگامی که مولکول بیلی‌روبین عادی (۴z،۱۵z-بیلی‌روبین) تحت تابش نور قرار می‌گیرد، تبدیل به اشکال ناپایدار مولکول بیلی‌روبین می‌شود. این اشکال حد واسط می‌توانند یا با اکسیژن واکنش انجام دهند که محصولاتی بی‌رنگ با وزن مولکولی پایین تر بسازند که می‌تواند در ادرار حل و دفع شود یا باز آرایی شوند تا ایزومر ساختمانی بیلی‌روبین را بسازند که لومی‌روبین نامیده می‌شود که می‌تواند در ادرار یا صفرا حل و دفع گردد.ممکن است بجای دو مورد بالا، اشکال حد واسط تبدیل به ایزومرهای فضایی بیلی‌روبین شوند که در آن حداقل یکی از دو وضعیت Z به وضعیت E  تبدیل شده است.

Z مخفف واژه آلمانی zusammen  است که کنارهم معنی می‌دهد و E مخفف entgegen آلمانی است که یعنی روبرو. از این واژه‌ها برای نشان دادن وضعیت اتم­ها حول پیوند کووالانسی استفاده می‌شود. عددهای ۴ و ۱۵، محل پیوندهای کووالانسی را نشان می‌دهند. در شکل بالا، تنها دو فوتوایزومر اصلی نشان داده شده‌اند.

ایجاد ایزومرهای فضایی، سریعتر از ایزومرهای ساختمانی است و برگشت‌پذیر هم می‌باشد و هردو این ایزومرسازی­ها، از روند ترکیب با اکسیژن(فوتواکسیداسیون) سریع­تر هستند. ایزومرهای نوری بیلی‌روبین، کمتر تمایل به چسبیدن به چربی­ها دارند و می‌توانند در صفرا مستقیماً بدون گلوکورونید دفع شوند. لومی‌روبین در ادرار هم دفع می‌شود. محصولات فوتواکسیداسیون بیشتر در ادرار حل می‌شوند. همین که ایزومرهای فضایی وارد صفرا شوند، خودبخود تبدیل به بیلی‌روبین می‌شوند.

 

عوامل مؤثر در فتوتراپی:

طول موج ۴۵۹ نانومتر(در قسمت آبی نور مرئی) از همه طول موج­ها موثرتر است، اما با توجه به اینکه هرچه طول موج بزرگتر می‌شود، نفوذ بیشتری در پوست پیدا می‌کند، بهترین طول موج از نظر کاربردی در گستره ۴۶۰ تا ۴۹۰ نانومتر قرار می‌گیرد.

در نوزادان ترم و نزدیک به ترم، بجای انکوباتور بهتر است از گهواره استفاده شود چون که طلق انکوباتور جلوی تابش کامل را می‌گیرد و از اینکه منبع نور به حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتری نوزاد برسد جلوگیری می‌کند.

البته لامپ­های تنگستنی یا هالوژن را نباید به این اندازه به نوزاد نزدیک کرد.

منبع­های نور فرعی مثل زیرانداز فیبراپتیک نوری، یا لامپهای LED مخصوص ویا لامپهای فلورسنت خاص آبی می‌توانند زیر نوزاد تابش داشته باشند.

اگر نوزاد مجبور است که در انکوباتور تحت تابش قرار بگیرد، شعاع­های نوری باید بصورت مایل به طلق انکوباتور تابانده شوند تا جلوی هدر رفتن نور را در اثر بازتابش را بگیرند.کارآمدی فوتوتراپی به میزان درخشان بود(برون‌ده انرژی) منبع نوری وابسته است.

با یک رادیومتر یا اسپکترورادیومتر، میزان درخشانی را به واحد وات بر سانتیمتر مربع یا میکرووات بر سانتیمتر مربع بر نانومتر (μW/cm2/nm)در یک طول موج معین اندازه می‌گیرند. یک منبع نوری سنتی یا استاندارد، باید هنگامی که در فاصله ۲۰ سانتیمتری بالای سر نوزاد قرار می‌گیرد، باید بتواند ۸ تا ۱۰ میکرو­وات بر سانتیمتر مربع بر نانومتر در طیف نوری ۴۳۰ تا ۴۹۰ به نوزاد بتاباند، البته دستگاه اندازه‌گیری باید در سطح نوزاد قرار گیرد.

لامپ­های فلورسنت آبی مخصوص، می‌توانند ۳۰ تا ۴۰ μW/cm2/nm نور به نوزاد بتابانند.معمولاً لازم نیست پوشک نوزاد را هنگام فوتوتراپی در بیاورند، مگر اینکه با وجود فوتوتراپی بیلی‌روبین بالا رود.

 

اگر کناره‌های گهواره را با فویل آلومینیومی یا پارچه سفید بپوشانیم، اثر فوتوتراپی افزوده می‌شود.

برای آسیب ندیدن شبکیه نوزاد، استفاده از چشم‌بند الزامی است.

براساس منابع موجود، فرق خاصی بین فوتوتراپی LED و سنتی وجود ندارد، اما با توجه به اینکه در فوتوتراپی LED افزودن مایع دریافتی نوزاد لازم نیست، از نظر کاربردی، فوتوتراپی LED راحت­تر است.اثبات شده است که بیشتر کردن دریافت مایع در نوزاد ترمیکه فوتوتراپی می‌شود، نیاز به تعویض خون را کاهش می‌دهد و طول مدت فوتوتراپی را کم می‌کند.

البته این بدین معنی نیست که همه نوزادان تحت فوتوتراپی باید بصورت روتین تحت مایع درمانی قرار گیرند، چون که ممکن است چنین رویکردی شیردهی موفقیت‌آمیز را دچار اختلال کند. البته کل مطالعات دال بر نافع بودن مایع درمانی، پیش از به بازار آمدن فوتوتراپی‌های مدرن LED انجام شده بودند، که ممکن است با ادعای فوتوتراپی LED مبنی بر لازم نبودن مایع درمانی همراه دچار خدشه شوند. در مواقعی که نیاز به مایع درمانی همراه وجود داشته باشد، شیر مادر دوشیده شده، مایع انتخابی است.

مراقبت از نوزاد تحت فتوتراپی:

نوزاد را باید بصورت تاقباز فتوتراپی نمود مگر وضعیت بالینی خاصی باعث شود که این کار ممکن نباشد. محیط فتوتراپی نه باید گرم باشد و نه سرد. کافی بودن مایع دریافتی نوزاد را می‌توان از راه وزن نمودن نوزاد و تعداد دفعاتی که پوشکش را خیس می‌کند تخمین زد. چشم نوزاد را باید با چشم‌بند مناسب از آسیب پرتوهای نور محافظت نمود.

ممنوعیت فتوتراپی:

در موارد انگشت شماری، فتوتراپی منع استفاده دارد. اگر از داروهایی که بیمار را به نور حساس می‌کنند بطور همزمان استفاده شود یا تشخیص پورفیری اریتروپوئتیک مادرزادی مطرح باشد و یا سابقه خانوادگی پورفیری وجود داشته باشد، فوتوتراپی ممنوع است. تاول زدن شدید و بی‌قراری زیاد نوزاد زیر فوتوتراپی، ممکن است علامت پورفیری مادرزادی باشد.ممکن است بعضی از نوزادانی که زردی کلستاتیک و هیپربیلیروبینمی مستقیم دارند، بدنبال فوتوتراپی دچار سندرم نوزاد برنزه شوند که به تیره شدن خاکستری-قهوه‌ای پوست گفته می‌شود که علت اصلی آن معلوم نیست اما ممکن است بعلت تجمع پورفیرین در پوست باشد.

این برنزگی گذرا است و با قطع فتوتراپی ناپدید می‌شود. باید توجه داشت چون ممکن است بالا بودن بیلی­روبین غیر­مستقیم، همراه و همزمان با بیلی­روبین مستقیم باشد، وجود بیلی­روبینمی مستقیم باعث ممنوعیت فوتوتراپی نیست و می‌توان برای پایین آوردن قسمت غیرمستقیم از آن استفاده نمود.

دستگاه فتوتراپی نوزاد :

دستگاه­های فتوتراپی معمولی با لامپ های سفید، آبی( فلورسنت و هالوژن وLED)، امروزه جهت درمان زردی ساخته شده اند. برای فتوتراپی، بهترین طیفی که بیشترین جذب را دارد و معمولاً مورد استفاده قرار می­گیرد، بین nm 420-470 است که طیف آبی است.  نور ساطع شده توسط دستگاه فتوتراپی جهت حذف تابش های مادون قرمز و ماوراء بنفشِ مضر باید فیلتر شود. همچنین نور دستگاه باید کاملاً روی نوزاد متمرکز شده باشد.

انواع لامپ فتوتراپی:

 

لامپ­های فلورسنت

متداول­ترین منبع نوری که در فتوتراپی مورد استفاده قرار می­گیرد، لامپ­های فلورسنت است. این لامپ­ها، نور آبی با طول موج ۴۲۰–۴۹۰ nm  منتشر می­کنند که  فلورسنت آبی مخصوص دارای برچسب F20T12/BB یا TL 20W/52 است. لامپ­های فلورسنت آبی عادی با برچسب F20T12/B تابش بسیار کمتر از لامپ­های فلورسنت آبی مخصوص تحویل می­دهد. از مزیت­های لامپ­های فلورسنت می­توان به ارزان بودن آنها اشاره کرد اما این لامپ­ها بعد از حدود ۱۳۰۰ ساعت استفاده، شدت نور و تقریباً ۳۵–۴۰ %  از تابندگی نور آبی خود را از دست می­دهند. تولید­کنندگان این لامپ­ها همواره به کاربران توصیه می­کنند که بعد از اتمام تعداد ساعات مجاز برای استفاده، نسبت به تعویض این لامپ­ها  اقدام کنند. قرار دادن مستقیم این لامپ در کنار نوزاد به طور قابل ملاحظه ای دُز خروجی را کاهش می­دهد.

لامپ­های فلورسنت متراکم

این لامپ­ها کوتاه(حدود ۵ inch 7 to) و به صورت تا شده و چند لا است که نور آبی و سفید منتشر می­کند. لامپ­های فلورسنت متراکم گرمای زیادی تولید نمی­کند لذا می­توان آنها را در فاصله نسبتاً کوتاهی از نوزاد قرار داد.

لامپ­های LED

لامپ­های  led آبی طیف باریک و محدودی منتشر می­کنند. نمونه­های اولیه این LEDها از سال ۱۹۹۰ در دستگاه های فتوتراپی مورد استفاده قرار گرفتند و در سال ۲۰۰۲ اولین دستگاه فتوتراپی با LED در آمریکا و انگلستان روانه بازار شد که به دو صورت پنل و لوله­ای تولید می­شوند.لامپ­های ال ای دی به راحتی می­توانند جایگزین لامپ­های فلورسنت فیلیپس بشوند و بدلیل اینکه نیازی به بالاست، ترانس و استارت ندارد، هزینه­های نگهداری بسیار پائین و طول عمر بالاتری نسبت به لامپ­های فلورسنت فیلیپس دارند .عمر مفید این لامپ ها ۲۰۰۰۰ ساعت یعنی ۱۰ برابر لامپ های فلورسنت فیلیپس می­باشد.

استفاده از لامپ­های فلورسنتی جهت درمان زردی در کشور­های اروپایی و کشورهای تولید کننده این لامپ­ها به دلیل عمر کم لامپ، مصرف بالا و بازدهی پایین، هزینه تمام شده بالا، تعمیر و نگهداری پر هزینه و کیفیت پائین، ایجاد گرما و وجود اشعه های مضر سال­هاست تولید و استفاده آن متوفق گردیده است.

کشورهای مذکور به تکنولوژی ال ای دی جهت درمان زردی رو آورده­اندکه در آن کشورها استفاده از ال ای دی  همه­گیر شده و در کشور ایران نیز متاسفانه با مقاومت مراکز و متخصصین و بیمارستان ها با سرعت کم و در حال جایگزین شدن می­باشد. LEDها پایا و بادوام هستند و برق کمی مصرف می­کنند ؛ همچنین چون طیف این منابع نوری در ناحیه آبی طیف نور متمرکز شده است، گرما و حرارت کمی تولید می­کند و می­توان آنها را در نزدیک نوزاد قرار داد. شدت نور LEDها در طول زمان به تدریج کم می­شود، بنابراین هر شش ماه باید چک شود.

چراغ هالوژن

در این نورافکن­های فتوتراپی معمولاً چراغ هالوژن با ۱۵۰ watt و ۲۱ V به همراه یک بازتابنده با پوشش مخصوص که طول موج مادون قرمز را جذب می­کند، قرار دارند. همچنین یک فن باید به طور مداوم چراغ هالوژن را که گرم شده، سرد کند. محل قرارگیری لامپ، در بالای نوزاد یکی از مسائل مهم و حیاتی در تأثیر نور افکن­ها است. بیشترین تأثیر لامپ هنگامیاست که مستقیماً در بالای نوزاد در فاصله ۴۵-۵۰ cm قرار گرفته است. تعداد کمیاز نورافکن های هالوژن با یک دوزیمتر که مقدار دُز فتوتراپی را که نوزاد دریافت کرده است نمایش می­دهد، ترکیب می­شوند.

 

انواع دستگاه فتوتراپی نوزاد

دستگاه فتوتراپی بر اساس نوع تکتولوژی و منبع نور به سه دسته تقسیم می شوند:

۱-­­­­­­­ فتوتراپی سنتی:

یک منبع نورِ‌غیر فیبراپتیکی یا بالای سر نوزاد یا از زیر نوزاد قرار می‌گیرد. در این روش باید از چشم بند مخصوص فتوتراپی جهت جلوگیری از آسیب رسیدن به چشم نوزاد استفاده شود. این مدل به دوصورت خانگی و بیمارستانی تولید می شود.دستگاه فتوتراپی خانگی-کلید روشن و خاموش دستگاه– کلید روشن کردن منبع نور دستگاه– تایمر دستگاه– منبع نور دستگاه-سنسور دما-صفحه نمایش دما و سایر پارامترها– فن های خنک کننده دستگاه که نباید مسدود شوند.-تشکدستگاه فتوتراپی بیمارستانی-کلید روشن و خاموش دستگاه– کلید روشن کردن منبع نور دستگاه– تایمر دستگاه-منبع نور دستگاه-تنظیم کننده های موقعیت نور روی نوزاد-سنسور دما-صفحه نمایش دما و سایر پارامترها-فن های خنک کننده دستگاه که نباید مسدود شوند.-تخت نوزاد

برای ارائه فتوتراپی ایمن و مؤثر رعایت نکات زیر لازم است:

*همانند شکل، چشم های نوزاد را باید با چشم بند مناسب از آسیب پرتوهای نور در امان نگه داشت.*همانند شکل نوزاد را باید برهنه همراه با یک پوشک کوچک که اندام تناسلی او را می پوشاند ، نگه داشت.*نوزاد را در جایگاه مخصوص به خود قرار دهید. محیط فتوتراپی باید نه گرم باشد و نه سرد. باید مطمئن شد که جریان هوا باعث سرد شدن لامپ ها نمی شود.*می توان سطح داخل تخت نوزاد را با ورقه هایی از آلومینیم یا سطوح سفید رنگ پوشاند که از اتلاف تشعشعات جلوگیری شود.*باید نوزاد را تمیز و خشک نگه داشت. بهتر است جهت تمیز کردن نوزاد تنها از آب استفاده کرد ، روغن و کرم در سطح پوست استفاده نکنید.

*فتوتراپی پیوسته صورت نمی گیرد و می توان برای تغذیه نوزاد ، روش های بالینی ، اجازه ملاقات والدین با نوزاد و برقراری رابطه مادرانه ، درمان را قطع کرد.*تمام نوزادانی که تحت درمان فتوتراپی قرار می گیرند، باید هر ۲ ساعت از نظر درجه حرارت بدن و هر ۶ ساعت از نظر وضعیت پوست کنترل شوند.

همچنین چون ممکن است افزایش دمای لامپ های دستگاه باعث افزایش میزان متابولیسم یا سوخت و ساز بدن نوزاد شود، لذا نوزاد باید هر ۲۴ ساعت از نظر وزن هم کنترل شود.*درمان توسط فتوتراپی به مدت ۱ تا ۳ روز باعث می شود مقدار بیلی روبین به نصف کاهش یابد. اثر درمانی فتوتراپی به عواملی چون سطح اولیه بیلی روبین ، انرژی نور لامپ یا طول امواج نور ، فاصله بین نوزاد و لامپ ، ناحیه ای از پوست که در معرض تابش قرار می گیرد و مدت زمانی که پوست در معرض نور قرار می گیرد بستگی دارد.

۲–  فتوتراپی فیبراپتیک:

نور بوسیله کابل یک نوری به یک سطح پتو مانند منتقل می‌شود که می‌تواند بدور نوزاد پیچیده شود. پتوی زردی (بیلی بلانکت)، نوعی فوتوتراپی فیبراپتیک می‌باشد.

۳فتوتراپی چندگانه:

بیش از یک منبع نوری بصورت همزمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. مثلاً دو واحد یا بیشتر از فوتوتراپی سنتی و یا ترکیبی از سنتی و فیبراپتیک. در این روش باید از چشم بند مخصوص فتوتراپی جهت جلوگیری از آسیب رسیدن به چشم نوزاد استفاده شود.

 

روش های اندازه گیری بیلی­ روبین خون(زردی نوزاد):

به دو روش تهاجمی و غیر تهاجمی می­باشد:

در روش تهاجمی از بیمار خون گرفته می­شود و بیلی­روبینی که در آزمایشگاه اندازه گیری می­شود دو نوع است:

۱- بیلی­روبین Total که شامل بیلی­روبین Direct و بیلی­روبین In Direct می باشد.۲- بیلی­روبین Direct یا مستقیم که در آزمایشگاه ها اندازه­گیری می­شود.بنابراین در آزمایشگاه فقط بیلی روبین Total و Direct اندازه گیری می­شود.

روش کار بیلی­روبین Direct

ابتدا دو عدد لوله آزمایش را بنام­های بلانک معرف و تست نامگذاری کرده سپس μι۲۰۰ معرف بیلی­روبین شماره ۱ را درون هر دو لوله می­ریزیم.μι۲۰  معرف بیلی­روبین شماره ۲ را به لوله تست و  cc 2 سرم فیزیولوژی و  μι۲۰۰ سرم بیمار را به هر دو لوله اضافه می­کنیم. سپس به مدت ۵ دقیقه در حرارت اتاق قرار می­دهیم و با طول موج nm546=λ آن را بررسی می­کنیم.

روش کار بیلی روبین Total

طبق آزمایش قبل ابتدا دو عدد لوله آزمایش را بنام­های بلانک معرف و تست نامگذاری کرده سپس  μι۲۰۰ معرف بیلی­روبین شماره ۱ را درون هر دو لوله ریخته سپس  μι۲۰ معرف بیلی­روبین شماره ۲ را به لوله تست اضافه کرده سپس معرف تثبیت کننده یا معرف بیلی­روبین شماره ۳ را درون هر دو لوله می­ریزیم و μι۲۰۰ سرم بیمار را به هر دو لوله اضافه می­کنیم و به مدت ۱۰ دقیقه در حرارت اتاق قرار می­دهیم و در نهایت cc1 معرف بیلی روبین شماره ۴ را به آنها اضافه کرده و ۵ دقیقه در حرارت اتاق می­دهیم. و جذب نوری آنها را  در طول موج nm578=λ گزارش می­کنیم.

در روش غیر تهاجمی از دستگاه بیلی­روبین ­متر استفاده می­شود:

مکانیسم اندازه­گیری این دستگاه به این صورت است که یک پرتو نوری به پوست نوزاد تابیده شده(معمولا‌ به پیشانی یا سینه نوزاد) و سپس نور برگشتی به دو پرتو جداگانه تفکیک می شود و توسط یک دتکتور اپتیکال اندازه­گیری می­شود. میزان غلظت بیلی­روبین خون از میزان جذب نور برگشتی به دست می‌آید.

مزایای این دستگاه (بیلی چک):

-سادگی استفاده از آن

-عدم نیاز به لوازم مصرفی

-عدم نیاز به خونگیری

 

دستگاه فتوتراپی نوزاد led

دستگاه فتوتراپی نوزاد led

 

 

منبع: www.nozadteb.ir

 

دستگاه فتوتراپی نوزاد

www.tepko.ir

www.nopadarman.ir

کرونا در کودکان

کرونا در کودکان

کرونا ویروس جدید یا کووید-۱۹ در کودکان: علائم و آنچه باید بدانید

کرونا در کودکان

اطلاعات موجود در مورد کروناویروس کووید-۱۹ چیست؟

کرونا ویروس جدید، عضو خانواده‌ای از ویروس‌هاست که منشأ آنها حیوانات است،

مانند سندرم حاد تنفسی یا سارس-کوو (SARS-CoV) که یک کروناویروس دیگر است و

در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ میلادی تقریباً ۸۰۰ نفر را از بین برد اما از آن زمان تا حدی ناپدید شده است.

با این حال، برخی از کروناویروس‌ها هم خطرناک نیستند و در واقع، مشکل اصلی این است که مقامات بهداشتی دنیا هنوز نمی‌دانند که

این ویروس خاص چقدر خطرناک است یا چقدر راحت گسترش می‌یابد.

اما تاکنون نسبت به جمعیت بزرگسال، تعداد کمی از کودکان خردسال به بیماری کووید-۱۹ آلوده شده‌اند.

 

علائم ابتلا به کرونا ویروس کووید-۱۹ در کودکان چیست؟

علائم کروناویروس جدید در کودکان و بچه‌ها مشابه علائم بزرگسالان است،

با این تفاوت که کودکان به طور معمول نسبت به بزرگسالان علائم خفیف‌تری دارند.

به‌طورکلی علائم کووید-۱۹ می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تب
  • سرفه
  • تنگی نفس
  • استفراغ و اسهال در موارد نادر

اما برخی از مبتلایان به کرونا ویروس هم علائمی نشان نمی‌دهند. برخی دیگر هم دچار سینه‌پهلو یا ذات‌الریه می‌شوند که می‌تواند خطرناک باشد.

همچنین اگر کودکتان علائم زیر را داشت با اورژانس تماس بگیرید:

  • مشکل در تنفس یا تنگی نفس
  • درد یا فشار مداوم در سینه
  • گیجی یا ناتوانی در بیدار شدن
  • کبودی لب یا صورت

 

با توجه به شیوع کووید-۱۹ باید واکسن‌های کودکان را به تأخیر انداخت؟

یکی از مواردی که باید والدین به آن توجه کنند این است که با شیوع بیماری کرونا، نباید سایر بیماری‌ها را نادیده گرفت.

بنابراین، واکسن‌های ضروری توصیه‌شده برای کودکتان را طبق روال معمول واکسیناسیون، یعنی وقتی کودکان دچار تب نیستند؛

و برای رفع هر گونه نگرانی، پس از تأیید پزشک کودکتان، بر اساس تاریخ و زمان مشخص کارت واکسیناسیون کودکتان انجام دهید و آنها را فراموش نکنید.

برای مشاوره در مورد ویزیت‌ و نوبت‌های پزشکی کودکتان هم اول با مطب پزشک کودک خود تماس بگیرید،

چون بسیاری از پزشکان در وضعیت موجود، ویزیت را تلفنی انجام می‌دهند.

پس یادمان باشد موارد و مراقبت‌های پزشکی بچه‌ها را خودسرانه جا نیندازیم.

 

کودکان چقدر در معرض ابتلا به کرونا ویروس کووید-۱۹ هستند؟

طبق گزارش‌ها، درصد بسیار کمی از نوزادان، کودکان نوپا و کودکان خردسال به کروناویروس جدید آلوده شده‌اند و

ابتلای بچه‌های بزرگ‌تر طبق موارد تأییدشده کم است.

در حقیقت، به نظر می‌رسد افرادی که بیشتر در معرض عفونت جدی به دلیل کروناویروس جدید هستند، میانسال‌ها و سالمندها هستند.

به‌طورکلی، تا آنجا که گزارش شده است، بیشتر کودکانی که به ویروس مبتلا شده‌اند و تستشان مثبت بوده است، معمولاً علائم خفیفی داشته‌اند،

با این حال و از آنجا که این ویروس بسیار جدید است، کارشناسان هنوز نمی‌دانند که آیا ممکن است برخی از کودکان،

از جمله آنهایی که عارضه‌های زمینه‌ای یا نیازهای مراقبتی خاص دارند، ریسک تجربه‌ی عوارض جدی داشته باشند یا خیر!

پس از بچه‌ها نیز باید در برابر کووید-۱۹ محافظت کرد.

 

چرا کووید-۱۹ بیشتر بزرگسالان را مبتلا می‌کند؟

کارشناسان معتقدند بزرگسالان، به ویژه افراد مسن‌تر ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری باشند، زیرا:

سیستم ایمنی بدن با افزایش سن ضعیف می‌شود.

افراد مسن بیشتر از کودکان و جوانان، احتمال داشتن بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و بیماری‌های قلبی را دارند.

 

آیا کرونا ویروس کووید-۱۹ واکسن دارد؟

تا این زمان؛ فروردین ماه ۱۳۹۹، هنوز هیچ واکسنی برای کروناویروس وجود ندارد.

بنابراین، شما تا کشف واکسن یا راهکارهای جدی‌ و مشخص‌تر لازم است تا جای ممکن،

اقدامات احتیاطی اولیه را برای کاهش خطر ابتلای خانواده‌ٔ خود به این بیماری و سایر بیماری‌ها انجام دهید.

 

چگونه از ابتلای کودکان به کرونا ویروس کووید-۱۹ پیشگیری کرد؟

پزشکان و کارشناسان در سراسر دنیا می‌گویند که اقدامات احتیاطی رایج که به جلوگیری از شیوع آنفلوانزا کمک می‌کند

می‌تواند در مقابل کروناویروس جدید نیز برای محافظت از خانوادهٔ شما مفید باشد. این اقدامات عبارتند از:

  • افراد خانواده و به ویژه کودکان را به شستن مکرر دست‌های خود با آب و صابون، برای حداقل ۲۰ ثانیه و به شکل صحیح ترغیب کنید.
  • بچه‌ها را تا حد ممکن از هر کسی که سرفه یا عطسه می‌کند دور نگه دارید.
  • دریافت واکسن‌های توصیه‌شده و ضروری کودکان را طبق برنامه فراموش نکنید.
  • از تماس نزدیک با افراد بیمار پرهیز کنید.
  • در خانه ماندن در صورت هر نوع بیماری ضروری است.
  • شستن درست دست‌ها را با کودکان تمرین کنید.
  • برای پیشگیری از خشکی و آسیب دست‌ها در صورت شستن زیاد، کمی کرم مخصوص دست کودک نیز بعد از شست‌وشو به دست‌هایش بمالید.
  • لمس نکردن چشم‌ها، بینی و دهان با دست‌های شسته‌نشده را به کودکان یاد بدهید.
  • راه‌های لمس نکردن صورت را با بچه‌ها تمرین کنید.
  • سرفه و عطسه کردن درون یک دستمال و انداختن دستمال در سطل زبالهٔ دردار را به بچه‌ها و خودتان یادآوری کنید.
  • سطوحی که زیاد لمس می‌شوند مثل میز، صندلی‌ها، دستگیرهٔ در، دستگیره و دسته‌های وسایل دیگر، پریزهای برق، توالت و سینک‌‌ و روشورها را مدام تمیز و ضدعفونی کنید.
  • اسباب‌بازی‌ها، به ویژه اسباب‌بازی‌های مخملی و پرزدار را مرتب بشویید و کاملاً خشک کنید.
  • برای محافظت در برابر آنفلوانزا نیز، اطمینان حاصل کنید که همه‌ٔ افراد خانوادهٔ شما واکسن آنفلوانزا را در زمان دریافت آن زده‌ باشند.
  • در مورد اقدامات لازم در صورت ابتلا به آنفلوانزا در طول بارداری یا ابتلای کودکتان به آنفلوانزا، اطلاعات لازم کسب کنید.
  • در مورد آخرین تحولات مربوط به کووید-۱۹ اطلاعات کسب کنید؛ اما بیش از حد و با تکرار اخبار طی روز خود و کودکتان را نترسانید.
  • لازم نیست هر لحظه و مداوم زحمت استفاده از ماسک‌های جراحی را به کودک خود بدهید و از نبود آنها دچار نگرانی شوید.
  • راهکارهای مقابله و محافظت از کودکان در برخورد با شنیده‌های ویروس کووید-۱۹ را بدانید.
  • از مسافرت‌های غیرضروری خودداری کنید.

ابتلای کرونا ویروس کووید-۱۹ در کودکان به چه شکل است؟

شاید غیرمنطقی به نظر برسد که این ویروس تا حد زیادی کوچک‌ترها را معاف از درگیری با خود و ماجراهایش می‌کند.

نکتهٔ دیگری که وجود دارد اینکه، کودکان می‌توانند به کروناویروس جدید مبتلا باشند

اما فقط علائم خفیفی نشان دهند و به همین دلیل ممکن است عفونت آنها تشخیص داده نشود که در نتیجه آماری هم وجود نخواهد داشت.

در هر صورت، این بدان معنا نیست که بچه‌ها نمی‌توانند با آلودگی به کروناویروس بیمار شوند،

چون مواردی از نوزادان و کودکانی که به این ویروس آلوده شده‌اند، وجود دارد. مقامات بهداشتی و دانشمندان هنوز در حال بررسی این بیماری هستند،

بنابراین هنوز هم این امکان هست که شواهد بیشتری از تأثیر آن روی کودکان کشف کنند.

 

اما کووید-۱۹ نیز مثل بسیاری از بیماری‌ها، خطر بزرگ‌تری را برای بزرگسالان ایجاد

می‌کند تا بچه‌ها و کودکان می‌توانند ناقل این بیماری به دیگر افراد، به ویژه سالمندان باشند.

به عنوان مثال، سارس و مرس که اقوام نزدیک کروناویروس جدید فعلی هستند، بچه‌های زیر ۱۲ سال را مبتلا نمی‌کنند.

مثل آبله‌مرغان که به طور معمول بدون بروز مشکل جدی در کودکان برطرف می‌شود،

اما احتمال بیشتری دارد که باعث بروز عوارض جدی در بزرگسالان شود.

حتی آنفلوانزا اگرچه بسیاری از کودکان را به بیمارستان می‌فرستد، اما تعداد بیشتری از بزرگسالان را قربانی می‌کند.

 

فاصله‌گذاری اجتماعی چیست و چه معنایی دارد؟

دور ماندن از افراد و تجمعات مهم‌ترین کاری است که شما می‌توانید برای محافظت از خود و خانواده‌تان انجام دهید.

خوشبختانه، به نظر می‌رسد نوزادان و کودکان نسبت به کووید-۱۹ کمتر مستعد هستند،

اما اگرچه بچه‌ها ریسک پایین‌تری برای ابتلا به بیماری شدید در اثر گرفتن کروناویروس دارند،

حتماً به یاد داشته باشید که آنها به طور بالقوه می‌توانند ویروس را به شخصی آسیب‌پذیرتر،

مانند یک خویشاوند سالخورده یا یک کودک یا همبازی از لحاظ سلامت آسیب‌پذیر منتقل کنند.

 

برای کاهش سرعت گسترش ویروس و برای جلوگیری از پیش‌بینی‌ای که در آن مراکز درمانی به دلیل افزایش ناگهانی بیماران پر می‌شود،

کارشناسان توصیه می‌کنند که همهٔ مردم برای کاهش ارتباط نزدیک با افرادی خارج از خانواده‌شان، اقدامات لازم را انجام دهند.

یکی از این اقدامات فاصله‌گذاری اجتماعی است. این اقدام به معنای این نیست که شما باید خانواده‌تان را در خانه زندانی کنید،

بلکه به معنی سبک سنگین کردن و سنجیدن تعامل با دیگران، دور ماندن از شلوغی‌ها و

ایجاد تغییرات محدودکننده در فعالیت‌ها و برنامه‌های خانواده‌تان است.

با رعایت اقدامات احتیاطی فردی می‌توانیم از دیگران محافظت کنیم. در حال حاضر و به‌طورکلی،

توصیه‌های متخصصان در مورد نحوهٔ اجرای فاصله‌گذاری اجتماعی در سطح فردی شامل موارد زیر است:

 

از محل‌های شلوغ دوری کنید: مقامات مسئول در بیشتر کشورها این کار را با تعطیل کردن مدارس،

بستن رستوران‌ها و لغو رویدادهای بزرگ اعمال کرده‌اند.

به عنوان یک فرد مسئول شما هم از تجمعات غیررسمی‌تر بزرگ، مانند مهمانی‌های تولد،

بازی‌هی دسته‌جمعی بچه‌ها در پارک یا تمام محل‌های بازی و دورهمی‌های اقوام خودداری کنید.

 

فاصلهٔ خود را با دیگران حفظ کنید: شما و فرزندانتان هنوز به هوای تازه و ورزش نیاز دارید،

این کار به کاهش استرس و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.

فقط سعی کنید دو متر بین خانواده‌تان و دیگران فاصله نگه دارید.

 

رفتن به فضاهای بسته را به حداقل برسانید: بهتر است که از پارک‌های سرپوشیده،

باشگاه‌های ترامپولین، موزه‌ها و سایر جاهایی که مردم در فضاهای بسته نزدیک هم جمع می‌شوند دور بمانید.

میکروب‌ها در فضای داخلی راحت‌تر پخش می‌شوند.

بدیهی است که برخی بیرون رفتن‌ها مانند رفتن به فروشگاه‌ مواد غذایی غیرقابل اجتناب است،

اما سعی کنید در مواقعی بروید که حدس می‌زنید افراد کمتری در فروشگاه‌های مواد غذایی حضور دارند و اگر امکانش وجود دارد فرزندان خود را همراهتان نبرید.

همچنین به یاد داشته باشید که قبل از بیرون رفتن و هنگام بازگشت، دست‌های خود را بشویید و تا جای ممکن از دستکش استفاده کنید.

محدودیت‌هایی در مورد بیرون غذا خوردن ایجاد کنید: آشپزی در خانه بی‌خطرتر و سالم است. سعی کنید این روزها خودتان غذا درست کنید.

از طریق پیام‌رسان‌ها با دوستان و اعضای خانواده ارتباط برقرار کنید:

شما می‌توانید با تماس ویدیویی از طریق برنامه‌‌های پیام‌رسان موجود از حال اقوام و دوستانتان باخبر شوید.

 

بچه‌ها هم می‌توانند با دوستان خود به صورت تصویری گفت‌وگو کنند یا از طریق قابلیت ویدیوکال برنامه‌های موجود فعالیت‌های موازی مانند

نقاشی، رنگ‌آمیزی‌های مختلف یا بازی با لگو را انجام دهند.

 

ارزش تکرار مجدد را دارد که فاصله‌گذاری اجتماعی اقدامی بسیار مهم برای محافظت از شما و خانواده‌تان است و

محدود کردن تماستان با افراد خارج از خانواده می‌تواند گسترش کووید-۱۹ را کاهش دهد.

هرچند این اقدامات ممکن است دشوار به نظر برسند یا با روحیهٔ شما سازگار نباشند، با این حال به خودتان یادآور شوید که آنها همیشگی نیستند.

اگر ما الان تلاش خود را برای کاهش سرعت شیوع کووید-۱۹ انجام دهیم و مانع از اختلال در سیستم بهداشت و درمان شویم،

مراقبان سلامت می‌توانند جان افراد زیادی را نجات دهند و شانس بازگشت سریع‌تر به روال عادی زندگی بیشتر شود.

 

 

منبع:  https://madarsho.com/covid-19-ina-babies-and-children

 

 

کرونا در کودکان

www.tepko.ir

عوامل مستعدکننده مادری در بروز زردی نوزادی

بررسی عوامل مستعدکننده مادری در بروز زردی نوزادی

دکتر حسن بسکابادی ، مریم ذاکری حمیدی ، معصومه گودرزی

1. دانشیار گروه نوزادان، مرکز تحقیقات نوزادان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2. مربی گروه مامایی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
3. کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران.
1331/11/ 1331 تاریخ پذیرش مقاله : 11 /5/ تاریخ دریافت: 1

مقدمه: زردی، شایع ترین علت بستری نوزادان در ماه اول پس از تولد می باشد. شناسایی عوامل مستعدکننده مادری
مرتبط با زردی نوزادی در شناسایی سریعتر نوزادان در معرض خطر زردی و پیشگیری از عوارض ناشی از آن کمک
کننده است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی و شناسایی عوامل مستعدکننده مادری و نوع زایمان در نوزادان مبتلا به
زردی انجام شد.
روشکار: این مطالعه توصیفی – تحلیلی طی سال های 1332 تا 1331 بر روی 2931 نوزاد ترم 3 تا 23 روزه مبتلا به
زردی در بیمارستان قائم )عج( مشهد انجام شد. پس از تأیید زردی نوزادان بر اساس تشخیص پزشک متخصص اطفال و
نتایج آزمایشگاهی، پرسشنامه پژوهشگر ساخته حاوی اطلاعات فردی مادر، مشخصات نوزاد، مشکلات مادر در طی
13 ( و آزمون / نسخه 5 ( SPSS بارداری و نوع زایمان تکمیل شد. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری
1 معنی دار در نظر گرفته شد. / کمتر از 15 p های تی و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان
یافتهها: از 2931 نوزاد ترم مبتلا به زردی، 1111 نفر ) 11 %( سابقه عوامل مستعد کننده مادری شامل: افزایش فشار
)%1/ 2%( و عفونت ادراری ) 3 / 2%(، پارگی زودرس کیسه آب ) 9 / 3%(، دیابت ) 93 / 1%(، خونریزی واژینال ) 3 / خون ) 9
داشتند. 111 نفر ) 53 %( از نوزادان با سابقه عوامل مستعدکننده مادری به روش سزارین و 339 نفر ) 12 %( به روش
طبیعی متولد شده بودند.
نتیجه گیری: عوامل مستعدکننده مادری شامل خونریزی واژینال، افزایش فشارخون، دیابت، پارگی زودرس کیسه آب،
عفونت ادراری و همچنین زایمان سزارین با زردی نوزادی همراه می باشد. لذا در صورت بروز این مشکلات در بارداری
باید نوزادان را از لحاظ زردی تحت پیگیری قرار داد.

* نویسنده مسئول مکاتبات: مریم ذاکری حمیدی؛ واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. تلفن: 13113331331 ؛ پست الکترونیک:
maryamzakerihamidi@yahoo.co.nz
خلاصه
IJOGI, Vol. 15, No. 34, pp. 1-6, January 2013 1، هفته چهارم دی 1931 – دوره پانزدهم، شماره سی و چهارم، صفحه: 6

عوامل مستعدکننده مادری

عوامل مستعدکننده مادری در بروز زردی نوزاد

 

 

WWW.TEPKO.IR

https://nopadarman.ir/

تنگی پیلور در نوزاد

تنگی پیلور در نوزادان

نشانه ها، علل و عوامل ایجاد کننده تنگی پیلور در نوزادان و درمان این بیماری

تنگی پیلور در نوزادان

تنگی پیلور در نوزادان یک بیماری نسبتا نادر است که نوزادان و شیرخواران را مبتلا می کند.

در این بیماری (تنگی پیلور) عضلات پیلور که در پایین ترین بخش معده واقع شده اند، ضخیم می شوند و از ورود مواد غذایی به روده کوچک جلوگیری می کنند.

نوزادان مبتلا به تنگی پیلور ممکن است با افزایش استفراغ، آب بدنشان کم شده و کاهش وزن پیدا کنند.

این کودکان همیشه گرسنه به نظر می رسند.

از آن جا که تنگی پیلور در نوزادان منجر به کم شدن آب بدن می شود، برای جلوگیری از عوارض مرگبار ناشی از عدم تعادل الکترولیتی نیاز به درمان جراحی دارد.

این بیماری از هر ۱۰۰۰ نوزاد ۳ نوزاد را تحت تاثیر قرار می دهد. اما این مشکل با جراحی کاملا قابل درمان است.

 

علائم و نشانه های تنگی پیلور در نوزادان

نوزادانی که با این بیماری درگیر هستند ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

  • استفراغ: استفراغ ایجاد شده به دلیل این بیماری در ۳ تا ۶ ماهه اول زندگی به صورت پرتابی است و ممکن است گاهی باشد و گاهی نباشد. اما عموما بعد از تغذیه ایجاد می شود.

  • گرسنگی همیشگی

  • کاهش وزن

  • کم شدن آب بدن

  • بی حالی

  • اندک بودن یا فقدان اجابت مزاج ( گاهی نیز مخاط در مدفوع این نوزادان وجود دارد)

  • زردی (زردی پوست و چشم)

 

علت این بیماری چیست؟

هیچ کس نمی داند چه چیزی باعث تنگی پیلور در نوزادان می شود.

اما دارو، هورمون ها و رشد، عواملی هستند که با تنگی پیلور در ارتباط می باشند. ژنتیک نیز ممکن است در این بین نقش داشته باشد.

اعتقاد بر این است که استفاده از اریترومایسین در ۲ هفته اول تولد، با تنگی پیلور همراه است.

همچنین پزشکان ارتباطی بین استفاده از این آنتی بیوتیک توسط مادران در اواخر بارداری و ابتلای نوزاد به تنگی ماهیچه پیلور را کشف کرده اند.

 

چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند؟

نوزادان با شرایط و یا ویژگی های زیر بیشتر در معرض خطر ابتلا به تنگی پیلور قرار دارند:

  • نوزدادن پسر  نسبت به نوزادان دختر ۴ برابر بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند.

  • نوزدان اول بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند.

  • تنگی پیلور در سفیدپوستان شایع تر است.

  • نوزادانی که با شیر خشک و شیشه تغذیه می شوند، نسبت به نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند برای ابتلا مستعد تر هستند.

 

گزینه های درمان

برای درمان اولین قدم پیشگیری است.

 

  • پیشگیری

آنتی بیوتیک اریترومایسین را به نوزاد ندهید.

نوزادانی که اریترومایسین خوراکی مصرف می کنند ممکن است در معرض خطر بالاتری برای تنگی پیلور در نوزادان باشند.

 

  • طرح درمان

این بیماری معمولا با جراحی درمان می شود.

 

  • درمان های دارویی

برخی از کودکان ممکن است بامصرف سولفات آتروپین علائمشان بهتر شود.

 

  • جراحی و دیگر روش های درمان

معمولا، جراحی لاپاروسکوپی تنگی پیلور را درمان می کند.

برای این عمل، جراح یک برش کوچک نزدیک ناف نوزاد ایجاد کرده و با استفاده از یک دوربین و وسایل جراحی عضلات اطراف پیلور را کاهش می دهد.

علائم معمولا حدود ۲۴ ساعت بعد از عمل بهتر می شوند.

 

  • طب مکمل و جایگزین

اولین گام این است که بدانید تنگی پیلور در نوزادان یک بیماری جدی است و باید توسط پزشک متخصص کودکان درمان شود.

پس قبل از استفاده از هر طب مکمل و جایگزینی بر روی کودک، (حتی به میزان کم) از پزشک او سوال کنید.

قبل از هر چیز باید بدانید که برای پشیگیری از این عارضه در نوزاد باید در زمان بارداری ویتامین ها و مواد معدنی کافی به بدنتان رسیده باشد.

مصرف مقدار زیادی از میوه ها، سبزیجات، غلات کامل، لبنیات و پروتئین در این راه به شما کمک می کنند.

اگر می خواهید در این زمینه اطلاع کسب کنید مطلبی با عنوان رژیم غذایی سالم در دوران بارداری و و یتامین های مورد نیاز این دوران را مطالعه کنید.

 

تغذیه و مکمل ها

نکته ای که بعد از درمان کودک مبتلا به تنگی پیلور وجود دارد این است که، معمولا به دلیل کاهش وزن در طی دوران بیماری، کودک شما مبتلا به سوء تغذیه شده است.

حتما در مورد تغذیه مناسب بعد از درمان از پزشک کودک مشورت بگیرید. اما اگر کودکتان را با شیر خودتان تغذیه می کنید بهتر است در مورد تغذیه خود نیز تجدید نظر کنید.

در ادامه راهنمای تغذیه ای ارائه کرده ایم که به کمک آن می توانید برخی از کمبودهای تغذیه ای کودک را جبران کنید:

  • غذاهای آنتی اکسیدان، از جمله میوه هایی مانند زغال اخته، گیلاس و گوجه فرنگی و سبزیجاتی مانند کدو را بیشتر مصرف کنید.

  • غذاهای غنی از ویتامین B و کلسیم، مانند بادام، حبوبات، غلات (در صورتی که به آن ها آلرژی ندارید)، سبزیجات تیره مانند اسفناج و کلم پیچ و سبزیجات دریایی را در برنامه غذایی خود بگنجانید.

  • از مصرف غذاهای تصفیه شده، مانند نان سفید، پاستا و به ویژه شکر اجتناب کنید.

  • برای به دست آوردن پروتئین از خوردن گوشت قرمز کمتر و گوشت بدون چربی بیشتر، توفو، سویا و یا حبوبات استفاده کنید.

  • استفاده از روغن های پخت و پز سالم مانند روغن زیتون به درمان بیماری کودکتان کمک می کند.

  • از کافئین و سایر محرک ها مانند الکل و تنباکو استفاده نکنید.

  • نوشیدن مقدار زیادی آب در هر روز مفید است.

مکمل های پروبیوتیک (حاوی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس) می تواند به حفظ سلامت دستگاه گوارش کمک کنند.

روزانه به صورت منظم از این مکمل ها استفاده کنید.البته قبل از استفاده حتما از پزشک خود در مورد تاثیر آن بر روی نوزاد سوال کنید.

 

ماساژ

ماساژ آرام دست ها و پاهای نوزاد موجب می شود اضطراب از او دور شده و در درمان بیماری او موثر باشد.

حتما در صورتی که استفراغ و کاهش وزن نوزاد شدید شد او را به پزشک متخصص نشان دهید.

این حالت ها می تواند منجر به کم آبی شدید بدن و مرگ نوزاد شود.

بعد از عمل نیز ممکن است نوزاد همچنان علائمی داشته باشد. استفراغ بعد از عمل جراحی، گاستریت (التهاب پوشش داخلی معده)، فتق هیاتال یا دیگر انسدادها ممکن است عوارض احتمالی این بیماری باشند.

 

چه زمانی باید با پزشک تماس بگیریم؟

تنگی پیلور در نوزادان یک بیماری جدی است. پس به محض مشاهده موارد زیر حتما با پزشک تماس بگیرید:

  • استفراغ مداوم یا پرتابی بعد از تغذیه نوزاد

  • تاخیر در روند افزایش وزن و یا کاهش وزن

  • کاهش فعالیت و یا بی حالی

  • فقدان مدفوع به مدت ۱ الی ۲ روز

  • نشانه های کم آبی در بدن نوزاد مانند کاهش ادرار ( کاهش ادرار به معنی آن که بیش از ۴ تا ۶ ساعت پوشک نوزاد خشک باشد)

  • گود رفتن چشم ها

  • گود شدن قسمت نرم سر نوزاد

 

منبع:  https://www.payamesalamat.com

علل شایع ناشنوایی در نوزادان

ناشنوایی در نوزادان

علل شایع ناشنوایی در نوزادان 

آزمایش غربالگری شنوایی

  یکی از اولین آزمایش هایی که پس از تولد بر روی نوزاد انجام می شود آزمایش غربالگری شنوایی است.

چرا مهم است که این آزمایش انجام شود؟

زیرا ناشنوایی در نوزادان شایعترین اختلال در هنگام تولد است که حدود ۱٪ -۲٪ از نوزادان را تحت تاثیر قرار می دهد. این اختلال اگر تا قبل از ۶ ماهگی شناسایی شود قابل درمان است.

کودکانی که قبل از ۶ ماهگی اختلال ناشنوایی در آنها تشخیص داده شده شانس بیشتری در درمان نسبت به کودکانی دارند که این اختلال در سن کودکستان در آنها تشخیص داده شده است.

 

کودکانی در خطر ابتلا به ناشنوایی هستند:

  • برخی از بیماری های مادران در دوران بارداری

  • کسانی که دارای سابقه خانوادگی هستند

  • وزن کم هنگام تولد یا نارس بودن نوزاد در هنگام تولد و محرومیت از اکسیژن و یا مشکلات تنفسی در هنگام تولد

  • سطح بیلی روبین بالا (زردی یرقان)

  • سندرم های مرتبط با کاهش شنوایی

  • ساختارهای سر و صورت غیر طبیعی

  • بیماری های عفونی مانند ویروس سیتومگال، سیفلیس، تبخال، و یا توکسوپلاسموز

  • نمرات پایین آپگار

 

برخی از علل ناشنوایی در نوزادان

از دست دادن شنوایی در نوزاد می تواند علل متعددی داشته باشد. برخی از عوامل خطر شناخته شده شامل موارد زیر است:

  • سطوح بیلی روبین بالا (یرقان)

  • مواد مخدر سمی که به گوش می رسند (برای مثال، داروهایی که برای مقاومت در برابر عفونت هابه نوزاد داده می شود.)

  • مننژیت

  • نارس بودن و یا وزن کم هنگام تولد

  • ساختارهای ناقص در گوش میانی یا بیرونی نیز می تواند به از دست دادن شنوایی کمک کند.

  • بیماری های ویروسی مادران در طول دوران بارداری، مانند سرخجه و یا سیتومگالوویروس (CMV) که می توانند به نوزاد منتقل و در نتیجه موجب ناشنوایی شوند.

  • از دست دادن شنوایی می تواند گاهی اوقات در اثر ژن های غیر طبیعی، از پدر و مادر به نوزاد منتقل شود.

  • ناشنوایی در نوزادان گاهی در نتیجه یک جهش ژنتیکی که در رشد جنین رخ داده است به وجود آید.

با این حال علت حدود نیمی از ناشنوایی ها در نوزادان هرگز مشخص نشده است.

علل شایع ناشنوایی در نوزادان

منبع: https://www.payamesalamat.com

 

 

زردی در نوزادان

زردی در نوزادان

زردی در نوزادان

زردی  در نوزادان علامتی از یک بیماری زمینه ای است.

زردی علامتی از یک بیماری زمینه ای است و سبب زرد رنگ شدن پوست و سفیدی چشم ها می شود.

این وضعیت به دلیل حضور رنگ دانه زرد صفراوی در خون ایجاد می شود.

این رنگ دانه به طور طبیعی بر اثر تخریب سلول های قرمز خونی پیر شده ایجاد می شود.

اما در برخی بیماری ها، این رنگ دانه در خون تجمع یافته و سبب زرد شدن رنگ پوست می شود،

برخی شرایط احتمالی که سبب بروز این وضعیت می شوند عبارت اند از:

هپاتیت ( التهاب کبد) ، انسداد یا ناهنجاری در مجاری صفراوی، و برخی از انواع کم خونی.

تغییر رنگ پوست اغلب با تیره شدن ادرار همراه است.

این پدیده به این علت اتفاق می افتد که رنگ دانه انباشته شده در خون به داخل ادرار سرریز می کند.

همچنین ممکن است همراه این علائم ، مدفوع نیز کمرنگ شود ؛

زیرا دیگر رنگ دانه ای برای تیره کردن رنگ مدفوع روده وجود ندارد.

زردی همچنین در یک سوم نوزادان در طی هفته اول بعد از تولد دیده می شود. این زردی ،” زردی فیزیولوژیک ” نام دارد.

تقریباً در تمام این نوزادان هیچ بیماری زمینه ای وجود ندارد وعلت بروز آن تنها این است که کبد و

دستگاه گوارش کودک در حال تطابق یافتن با زندگی خارج رحمی است.

زردی فیزیولوژیک در نوزادانی که شیرمادر می خورند بیشتر دیده می شود و

بعد از بررسی های لازم توسط پزشک ، اغلب نکته نگران کننده ای یافت نمی شود.

 

علل زردی در نوزادان

کمی بالا بودن سطح بیلی‌روبین در بدن نوزاد بعد از تولد کاملاً طبیعی است.

وقتی جنین در رحم مادر رشد می‌کند، جفت بیلی‌روبین را از بدن نوزاد بیرون می‌کشد.

جفت عضوی است که در طول بارداری برای غذا دادن به نوزاد رشد می‌کند.

بعد از تولد، کبد نوزاد است که این کار را بر عهده می‌گیرد که البته مدتی طول می‌کشد.

بیشتر نوزادان تازه متولدشده کمی زردی پوست یا یرقان دارند. به این مسئله «زردی فیزیولوژیک» می‌گویند.

این زردی بی‌ضرر است و معمولاً در ۴-۲ روزگی نوزاد بدتر می‌شود و طی دو هفته از بین می‌رود و معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند.

دو نوع زردی ممکن است در نوزادانی که از شیر مادر تعذیه می‌کنند به وجود آید که هر دو آنها معمولاً بی‌ضرر هستند:

  • زردی شیرخوارگی که معمولاً طی هفته اول تولد در نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند ایجاد می‌شود، مخصوصاً در نوزادانی که نگهداری خوبی از آنها نمی‌شود یا آمدن شیر مادر کند است.

  • زردی شیر مادر که در بعضی نوزادان سالم که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، ممکن است بعد از ۷ روز از تولد ایجاد شود و معمولاً در هفته دوم و سوم تولد به اوج خود می‌رسد و ممکن است حدوداً یک ماه به صورت خفیف ادامه یابد. 

دلیل آن ممکن است تاثیر مواد درون شیر مادر بر چگونگی تجزیه و شکسته شدن بیلی‌روبین در کبد باشد.

زردی شیر مادر با زردی شیرخوارگی متفاوت است.اگر فرزندتان دچار مشکلی شود که

طی آن تعداد گلوبول‌های قرمز خون که باید در بدن جایگزین شوند افزایش یابد، زردی حاد ممکن است اتفاق بیفتد. این مشکلات عبارتند از:

• شکل ناهنجار گلوبول‌های خونی
• گروه‌خونی متفاوت نوزاد با مادر
• خونریزی زیر پوست سر بخاطر زایمان سخت
• بالا بودن سطح گلوبول‌های قرمز خون، که در نوزادانی که سن مادر برای بارداری پایین است و برخی دوقلوها متداول‌تر است
• عفونت
• کمبود بعضی پروتئین‌های مهم که آنزیم نامیده می‌شوند
چیزهایی که بیرون کردن بیلی‌روبین را برای بدن نوزاد سخت‌تر می‌کند هم می‌تواند منجر به زردی‌های حادتر شود، مثل:


• بعضی داروها
• عفونت‌های مادرزادی مثل سفلیس، سرخجه و امثال آن
• بیماری‌هایی که بر کبد و مجرای صفراوی اثر می‌گذارند مثل فیبروز کیستی و هپاتیت
• پایین بودن سطح اکسیژن
• عفونت‌ها
• بسیاری اختلالات ژنتیکی و ارثی

نوزادانی که خیلی زود به دنیا می‌آیند (نارس هستند) بیشتر در معرض ابتلا به زردی هستند تا بچه‌های کامل.

 

علائم بیماری زردی در نوزادان

زردی موجب زرد شدن رنگ پوست می‌شود. این تغییر رنگ معمولاً از صورت شروع شده و

بعد به سینه‌ها، شکم و پاها نیز سرایت می‌کند.

گاهی‌اوقات، نوزادان مبتلا به زردی حاد دچار خستگی شدید و تغذیه بد می‌شوند.

 

معاینات و آزمایشات

دکترها، پرستارها و اعضای خانواده در بیمارستان و بعد از آن در خانه باید مراقب علائم زردی در نوزاد باشند.

برای هر نوزادی که به نظر دچار زردی می‌شود، سطح بیلی‌روبین بدن او فوراً اندازه‌گیری می‌شود.

این کار از طریق آزمایش خون قابل انجام است.

بیشتر بیمارستان‌ها در ۲۴ ساعت ابتدای تولد نوزاد، سطح بیلی‌روبین همه نوزادان را چک می‌کنند.

بیمارستان‌ها از یک میله پزشکی استفاده می‌کنند که می‌تواند سطح بیلی‌روبین را فقط با لمس پوست برآورد کند.

اگر عددی که با این وسیله گزارش می‌شود بالا باشد، باید نتیجه با آزمایش تست تایید شود.

آزمایشاتی که ممکن است انجام گیرد عبارتند از:

• آزمایش خون کامل
• تست کومبز
• شمارش رتیکولوسیت
برای نوزادانی که نیاز به درمان دارند یا آنهایی که سطح کلی بیلی‌روبین آنها بیشتر از آنچه انتظار می‌رود رو به افزایش است، نیاز به تست‌های بیشتری خواهد بود.

 

درمان بیماری زردی در نورادان

معمولاً نیاز به درمان خاصی نیست.

در تعیین درمان، پزشک باید موارد زیر را در نظر داشته باشد:

  • سطح بیلی‌روبین نوزاد

    • سرعت افزایش این میزان

    • زود به دنیا آمدن نوزاد (بچه‌هایی که زودتر از زمان طبیعی به دنیا می‌آیند بیشتر برای سطح بیلی‌روبین تحت درمان قرار می‌گیرند)

    • سن کنونی نوزاد

اگر سطح بیلی‌روبین بسیار بالا باشد یا سرعت بالا رفتن آن زیاد باشد، نوزاد نیاز به درمان خواهد داشت.

دقت کنید که نوزاد را به خوبی با شیر مادر یا شیرخشک تغذیه کنید. تغذیه منظم (تا ۱۲ مرتبه در روز) موجب تحریک بیشتر عمل دفع شده و این مسئله بیلی‌روبین را از طریق مدفوع از بدن خارج می‌کند.

برای دادن شیرخشک بیشتر به نوزادتان حتماً با پزشک مشورت کنید.

بعضی از نوزادان می‌بایست قبل از ترک بیمارستان تحت درمان قرار گیرند. بعضی دیگر باید بعد از این چند روز بزرگتر شدند به بیمارستان برگردند. درمان در بیمارستان معمولاً یک تا دو روز طول خواهد کشید.

گاهی‌اوقات برای نوزادانی که سطح بیلی‌روبین در بدنشان بسیار بالاست از نورهای آبی خاصی استفاده می‌شود که به آن فوتوتراپی می‌گویند. این نورها به شکسته شدن بیلی‌روبین در بدن کمک می‌کند.

نوزاد در یک تختخواب بسته و گرم زیر نورهای مصنوعی قرار می‌گیرد. فقط به او پوشک پوشانده و عینک خاص هم برای محافظت از چشم‌هایش به او می‌زنند. آکادمی پزشکی کودکان امریکا توصیه می‌کند که در صورت امکان تغذیه از شیر مادر در دوران فوتوتراپی ادامه یابد. به ندرت برای تغذیه نوزاد از سرم استفاده می‌شود.

اگر سطح بیلی‌روبین در بدن نوزاد خیلی بالا نباشد یا به سرعت بالا نرود، می‌وانید فوتوتراپی را در خانه انجام دهید .

• می‌بایست نوردرمانی را روی پوست نوزاد نگه دارید و هر ۲ یا ۳ ساعت یکبار (۱۰ تا ۱۲ مرتبه در روز) به نوزادتان شیر بدهید.
• پرستاری به خانه‌تان می‌آید و نحوه استفاده از پتو یا تخت مخصوص را به شما‌ آموزش می‌دهد.
• پرستار برای چک کردن وزن، تغذیه، پوست و سطح بیلی‌روبین نوزادتان روزی یکبار به او سر خواهد زد.
• از شما خواسته می‌شود تعداد پوشک‌های خیس یا کثیف نوزادتان را بشمارید.
در حادترین موارد زردی، نیاز به تعویض خون خواهد بود. در این عمل، خون نوزاد با خون تازه جایگزین خواهد شد. یکی دیگر از روش‌های درمانی بسیار موثر برای نوزادان مبتلا به زردی حاد، ایمونوگلوبولین درون وریدی است.

 

پیش‌بینی بیماری

زردی نوزادان معمولاً خطرناک نیست. در اکثر نوزادان این مشکل بدون نیاز به درمان بعد از یک تا دو هفته بهبود می‌یابد.

بالا بودن بیش از حد سطح بیلی‌روبین می‌تواند مغز را تخریب کند که به آن کرنیکتروس می‌گویند. اما این مشکل معمولاً قبل از اینکه سطح بیلی‌روبین به آن اندازه بالا برود که منجر به این تخریب شود، تشخیص داده می‌شود.

برای نوزادانی که نیاز به درمان دارند، معمولاً درمان موثر واقع می‌شود.

 

مشکلات احتمالی

مشکلات نادر اما بسیار جدی ناشی از بالا بودن سطح بیلی‌روبین عبارتند از:

• اختلالات دماغی
• کر شدن
• کرنیکتروس — تخریب مغز بخاطر بی‌اندازه بالا بودن سطح بیلی‌روبین

 

چه زمان از متخصص کمک بگیرید

همه نوزادان باید طی ۵ روز ابتدای تولد برای زردی چک شوند.

  • آنهایی که کمتر از ۲۴ ساعت را در بیمارستان می‌گذرانند، بعد از ۷۲ ساعت ابتدای تولد باید چکاپ شوند.

    • نوزادانی که بین ۲۴ تا ۴۸ ساعت به خانه فرستاده می‌شوند، باید بعد از ۹۶ ساعت از تولد چکاپ شوند.

    • نوزادانی که بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از تولد به خانه می‌روند، باید بعد از ۱۲۰ ساعت از تولد چکاپ شوند.

اگر نوزاد دچار تب، بی‌میلی، یا بدغذایی شد، زردی در او حالت اورژانسی پیدا می‌کند.

بااینکه زردی بیماری جدی به شمار نمی‌رود، اما در موارد زیر حتماً با پزشک تماس بگیرید:

• حاد شدن زردی (پوست به رنگ زرد روشن درآید)
• زردی بعد از ویزیت حادتر شده یا بیشتر از دو هفته طول کشیده و یا علائم دیگری مشاهده کرده‌اید
• پاها نیز زردرنگ شوند

 

پیشگیری

درجاتی از زردی در نوزادان طبیعی است و قابل پیشگیری نیست. خطر زردی حاد با حداقل ۸ تا ۱۲ مرتبه در روز شیر دادن به نوزاد ی چند روز ابتدای تولد مراقبت خوب از او کمتر می‌شود.

همه زنان باردار می‌بایست برای شناسایی گروه خونی و پادتن‌های غیرمعمول آزمایش خون بدهند. اگر Rh مادر منفی بود، نیاز به تست پیگیری روی بندناف نوزاد است.

همچنین اگر گروه خونی مادر O+ بود نیز این کار باید انجام شود اما درصورت مراقبت خب و کافی نیازی نیست.

مراقبت خوب و دقیق نوزاد طی ۵ روز اول تولد می‌تواند از بسیاری مشکلات مربوط به زردی جلوگیری کند. این مراقبت‌ها عبارتند از:

• در نظر داشتن خطر ابتلا به زردی در نوزاد
• چک کردن سطح بیلی‌روبین نوزاد در روز اول تولد
• برنامه ریزی کردن برای حداقل یک ویزیت دکتر طی هفته اول تولد برای نوزادانی که طی ۷۲ ساعت از بیمارستان مرخص می‌شوند

"<yoastmark

 

منبع:  https://www.payamesalamat.com